Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| John Hollins | ||
| Imię i nazwisko | John William Hollins | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 lipca 1946 Guildford, Anglia |
|
| Pozycja | obrońca, pomocnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1963–1975 1975–1979 1979–1983 1983–1984 |
Chelsea QPR Arsenal Chelsea |
436 (47) 151 (6) 127 (9) 29 (1) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1967 |  Anglia |
1 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1985–1988 1997 1998–2001 2001–2002 2003 2005–2006 2008 |
Chelsea QPR Swansea City Rochdale Stockport County Crawley Town Weymouth |
|
John William Hollins (ur. 16 lipca 1946 w Guildford) – angielski piłkarz i trener piłkarski.
Początkowo zawodnik Chelsea[1]. W 1965 roku wraz z nią zdobył Puchar Ligi Angielskiej, zaś pięć lat później wywalczył puchar kraju – zagrał w obu finałowych meczach z Leeds United[2]. W sezonie 1970/1971 z londyńskim zespołem sięgnął po Puchar Zdobywców Pucharów – zagrał w pierwszym finałowym spotkaniu z Realem Madryt[3]. W latach 1975–1979 był piłkarzem Queens Park Rangers, następnie przez cztery lata reprezentował barwy Arsenalu. W 1983 powrócił do Chelsea, w której rok później zakończył karierę[1]. Łącznie w londyńskiej drużynie rozegrał 592 mecze i strzelił 64 gole[4]. Ponadto w 1970 i 1971 roku został wybrany najlepszym graczem klubu[5].
Wystąpił w jednym meczu reprezentacji Anglii – 24 maja 1967 roku zagrał w towarzyskim spotkaniu z Hiszpanią[6].
W latach 1985–1988 był trenerem Chelsea, z którą w 1986 roku wygrał rozgrywki Full Members Cup (w 2009 internetowa wersja gazety Daily Mail umieściła finałowy mecz z Manchesterem City na 38 miejscu najwspanialszych finałów rozegranych na stadionie Wembley[7]). W 1997 przez niecały miesiąc (od 11 listopada do 5 grudnia) prowadził Queens Park Rangers w czterech meczach[8]. Następnie przez trzy lata był szkoleniowcem Swansea City. Pracował także w Rochdale, Stockport County, Crawley Town[9] i Weymouth[10].
Odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego. Jego brat, Dave, również był piłkarzem.
|
|||||
