John McCone

John Alex McCone (ur. 4 stycznia 1902, zm. 14 lutego 1991) - od listopada 1961 do kwietnia 1965 dyrektor Centrali Wywiadu (Director of Central Intelligence - DCI), mianowany na stanowisko przez prezydenta Kennedy'ego, na miejsce Allena Dullesa.

Absolwent wydziału inżynierii Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, zatrudniony później na różnych stanowiskach produkcyjnych i kierowniczych w przemyśle, z kilkoma przerwami na pracę w instytucjach rządowych, m.in. w latach 1947-1948, gdy był członkiem Prezydenckiej Komisji Polityki Powietrznej (President's Air Policy Committee); był również zastępcą sekretarza obrony (1948), podsekretarzem sił powietrznych (1950-1951) i przewodniczącym Komisji Energii Atomowej (Atomic Energy Commission, 1958-1960). W czasie Kubańskiego Kryzysu Rakietowego członek tzw. Komitetu Wykonawczego (EXCOMM) - ścisłego grona osobistych doradców prezydenta Kennedy'ego; jeden z przeciwników planu inwazji na wyspę Kubę. W następnych latach McCone odegrał zasadniczą rolę w rozbudowie obecności wywiadu Stanów Zjednoczonych w Wietnamie.

Jako DCI uważany był początkowo w CIA za pozbawionego doświadczenia w pracy wywiadowczej i outsidera. Cieszył się jednak pełnym zaufaniem Johna i Roberta Kennedych i zdołał w znacznej mierze odbudować międzynarodową reputację Agencji, mocno nadszarpniętej po klęsce w Zatoce Świń. Po odejściu ze stanowiska DCI MacCone został mianowany przedstawicielem Stanów Zjednoczonych w Watykanie. Zmarł w 1991.