Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| John Morris | ||
 Morris ze złotym medalem ZIO 2010 |
||
| Państwo |  Kanada |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 grudnia 1978 Winnipeg |
|
| Miejsce zamieszkania | Chestermere[1] | |
| Wzrost | 188[2] cm | |
| Masa ciała | 84[2] kg | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | Saville Sports Centre, Edmonton | |
| Drużyna | ||
| Skip | Kevin Martin | |
| Trzeci | John Morris | |
| Drugi | Marc Kennedy | |
| Otwierający | Ben Hebert | |
| Występy | ||
| ZIO | 1 (2010) | |
| MŚ | 2 (2008, 2009) | |
| MŚ juniorów | 2 (1998, 1999) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Zimowe igrzyska olimpijskie | ||
| Złoto |
Vancouver 2010 | |
| Mistrzostwa świata | ||
| Złoto |
Grand Forks 2008 | |
| Srebro |
Moncton 2009 | |
| Mistrzostwa świata juniorów | ||
| Złoto |
Thunder Bay 1998 | |
| Złoto |
Östersund 1999 | |
| Canadian Olympic Curling Trials | ||
| Brąz |
Halifaks 2005 | |
| Złoto |
Edmonton 2009 | |
| The Brier | ||
| Srebro |
Calgary 2002 | |
| Złoto |
Winnipeg 2008 | |
| Złoto |
Calgary 2009 | |
| Canadian Junior Curling Championships | ||
| Srebro |
Selkirk 1997 | |
| Złoto |
Calgary 1998 | |
| Złoto |
Kelowna 1999 | |
John Morris (ur. 16 grudnia 1978 w Winnipeg, Manitoba) – kanadyjski curler z Calgary, mistrz olimpijski 2010, dwukrotny mistrz świata juniorów oraz mistrz świata. Od 26 kwietnia 2006 jest trzecim a zarazem wicekapitanem w drużynie Kevina Martina. John jest synem Earla Morrisa, wynalazcy stabilizatora. Dorastał w Ottawie, w curling zaczął grać w wieku 5 lat.
Morris zakończył rywalizację w Mistrzostwach Kanady Juniorów 1997 na drugim miejscu, grał wówczas w Ottawa Curling Club. W dwóch następnych imprezach (1998 i 1999) zdobywał złoto, pozwoliło mu to na wyjazd na mistrzostwa świata juniorów. Podczas mistrzostw zdobył dwa razy złoto, w 1998 w finale pokonał drużynę Garry'ego MacKaya ze Szkocji, a w 1999 szwajcarski zespół Christiana Hallera.
Morris przeprowadził się do Południowo-Zachodniego Ontario by studiować. Był wówczas zawodnikiem Stayner Granite Club w Stayner. W 2002 wygrał mistrzostwa prowincji i zakwalifikował się do Nokia Brier 2002 (mistrzostwa Kanady). W rundzie każdy z każdym wygrał 8 a przegrał 3 mecze, wyniki ten umożliwił występ w finale. Drużyna Morrisa zagrała z Randym Ferbeyem, mecz zakończył się wygraną Ferbeya 9:4. W 2004 zamieszkał w Calgary, grał dla Calgary Winter Club. W 2006 zasilił drużynę Kevina Martina, która zakłada sobie zdobycie złotego medalu na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 szczególnie, że odbędzie się ona w ich ojczyźnie.
Morris został potrącony przez samochód 27 lutego 2007, kilka dni przed Mistrzostwami Kanady 2007. Dawano mu 50% szans na wystąpienie w zawodach.
Wystąpił jednak na mistrzostwach, drużyna Alberty zakwalifikowała się do strefy play off z 4 miejsca. Przegrała pierwsze spotkanie z Manitobą (Jeff Stoughton) 3:6. Poprzedniego dnia Alberta grała w round-robin z Manitobą, ten mecz wygrała 7:6 (w 11 endach). Przy jednym ze swoich niecelnych zagrań John był tak zły, że aż złamał szczotkę o swoje kolano, kibice głośno odpowiedzieli na jego zachowanie. Ochłonął gdy okazało się, że statystycznie jest najlepszym zawodnikiem na swojej pozycji.
John Morris wraz z Kevinem Martinem powrócili na Mistrzostwa Kanady 2008. Kilka tygodni przed mistrzostwami złamał prawą rękę, bronił strażaka w bójce w barze. Musiał nosić specjalne szelki podczas szczotkowania. Z bilansem 11-0 zespół Martina zajął 1. miejsce w round-robin i grał w wyższym play offie, drużyna zmierzyła się tam ze Saskatchewanem (Pat Simmons) 8:7. Po wygranym meczu Alberta od razu znalazła się w finale, tam dzięki trudnemu lodowi pokonała Ontario (Glenn Howard) 5:4. By przypieczętować zwycięstwo Martin w 10. endzie popisał się idealnym drawem na guzik. John Morris z 90% skutecznością został wybrany MVP finału.
W Mistrzostwach Świata 2008 Kanada wraz z Morrisem w round-robin zdobyła pierwszą pozycję (10-1, przegrana 5:6 z Chinami, Wang Fengchun). W rundzie zasadniczej na początku Kanada spotkała się ze Szkocją, mecz przegrała wynikiem 6:7. Następnie spotkała się w półfinale z Norwegią (5:4) i w finale ponownie rywalizowała ze Szkocją. Tym razem Kanadyjczycy zrewanżowali się i wygrali 6:3 zdobywając tym samym tytuł mistrzów świata. Morris był jednym z najlepiej grających zawodników, jego średnia skuteczność wynosiła 91% (pierwszy na pozycji trzeciego), w finale popisał się 95% skutecznością.
W krajowych rozgrywkach 2009 drużyna Martina okazał się bezkonkurencyjna, bez żadnej porażki wygrała Boston Pizza Cup 2009 i Tim Hortons Brier 2009. Morris uzyskał średnią skuteczność 90% i został wybrany do drugiej drużyny All-Stars[3]. Na MŚ 2009 zdobył srebrny medal, Kanadyjczyków pokonali jedynie Szkoci (David Murdoch), trzykrotnie), w finale 7:6.
Morris wraz z drużyną Martina reprezentował Kanadę na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010. Kwalifikację olimpijską wywalczył wygrywając Canadian Olympic Curling Trials 2009. Jako gospodarz turnieju olimpijskiego Kanadyjczycy wygrali wszystkie swoje mecze, w finale pokonując Norwegię (Thomas Ulsrud) 6:3.
Morris zawodowo jest nauczycielem dzieci o specjalnych potrzebach, był również strażakiem w Chestermere. W 2009 roku wydał książkę Fit to Curl, poświęconą przygotowaniu fizycznemu w curlingu.
Spis treści |
| Czwarty | Trzeci | Drugi | Otwierający | |
|---|---|---|---|---|
| od 2006 | Kevin Martin | John Morris | Marc Kennedy | Ben Hebert |
| 2002 | John Morris | Joe Frans | Craig Savill | Brent Laing |
| 1999 | Craig Savill | Jason Young | ||
| 1998 | Andy Ormsby |
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
