| José Carreras | |
José Carreras (2001) |
|
| Imię i nazwisko | Josep Carreras i Coll |
| Data i miejsce urodzenia | 5 grudnia 1946 Barcelona |
| Pochodzenie | katalońskie |
| Typ głosu | tenor |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | śpiewak |
| Odznaczenia | |
José Carreras właśc. Josep Carreras i Coll (ur. 5 grudnia 1946 w Barcelonie)[1] – hiszpański śpiewak (tenor liryczny), wylansowany przez Montserrat Caballé i Mariana Porębskiego, słynnego polskiego tenora dramatycznego.
Mając 8 lat wystąpił w radiu, śpiewając La donna è mobile z Rigoletta Verdiego. W wieku 11 lat debiutował na scenie Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, tam również miał profesjonalny debiut w 1970 w Nabucco. W 1971 wystąpił w Londynie z Montserrat Caballé w Marii Stuart Gaetano Donizettiego. Występuje w czołowych teatrach operowych świata i na wielu festiwalach. Wybitne kreacje w operach Giuseppe Verdiego, Giacomo Pucciniego, Ryszarda Straussa i in. Dokonał licznych nagrań płytowych. W 1987 zachorował na białaczkę, po roku powrócił na scenę. W 1990 wystąpił z Luciano Pavarottim i Plácido Domingo w koncercie "Trzech tenorów". W 1997 Edyta Górniak nagrała duet z José Carrerasem, piosenka nosi tytuł: Hope For Us.
Podczas filmowania La Bohème w Paryżu u Carrerasa zdiagnozowano ostrą białaczkę limfoblastyczną. Pomimo złych rokowań (10% szansy przeżycia), leczenie w szpitalu Fred Hutchinson Cancer Research Center w Seattle (chemioterapia, radioterapia i autologiczny przeszczepienie szpiku kostnego) okazało się skuteczne. W 1988 i 1989 zorganizowana została trasa koncertowa symbolizująca trwały powrót śpiewaka do pierwotnej aktywności zawodowej.