| Josef Lenzel | |
| prezbiter, proboszcz | |
| Kraj działania | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 kwietnia 1890 |
| Data i miejsce śmierci | 3 lipca 1942 |
| proboszcz parafii św. Marii Magdaleny w Berlinie Niederschönhausen | |
| Okres sprawowania | 1930-1942 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | diecezja wrocławska diecezja berlińska |
| Prezbiterat | 3 czerwca 1915 |
Josef Lenzel (ur. 21 kwietnia 1890 we Wrocławiu, zm. 3 lipca 1942 w KL Dachau) - był niemieckim ksiądzem rzymskokatolickim, przeciwnikiem narodowego socjalizmu. Bronił praw i godności maltretowanych polskich robotników przymusowych, za co został zamęczony w niemieckim obozie koncentracyjnym.
Spis treści |
W 1911 rozpoczął studia teologiczne w Uniwersytecie Wrocławskim. 3 czerwca 1915 przyjął święcenia kapłańskie w katedrze wrocławskiej. Zaraz po wyświęceniu został wikarym w Wołowie, a od 1916 był wikarym w Berlinie-Pankow. W 1929 został rektorem, a w 1930 tytularnym proboszczem parafii św. Marii Magdalena w Berlinie-Niederschönhausen. Podczas II wojny światowej w swojej parafii był duszpasterzem polskich robotników przymusowych, jednak charakter pomocy i troska, jaką im okazywał kapłan, zwróciła uwagę miejscowych władz nazistowskich. 7 stycznia 1942 podczas przygotowań do nabożeństwa dla Polaków został aresztowany przez Gestapo i wysłany do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Dachau. Tam 3 lipca 1942 na skutek okrutnego traktowania i wyczerpania organizmu zmarł. [1]
Tablica pamiątkowa przy parafii św. Marii Magdaleny na ul. Platanenstraße 22 w Berlinie-Niederschönhausen ku czci ks. Josepha Lenzla, który oddał życie za Polaków - braci w wierze