| Josip Manolić | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1920 Kalinovac |
| Premier Chorwacji | |
| Przynależność polityczna | Chorwacka Wspólnota Demokratyczna |
| Okres urzędowania | od 24 sierpnia 1990 do 17 lipca/3 sierpnia 1991 |
| Poprzednik | Stjepan Mesić |
| Następca | Franjo Gregurić |
Josip Manolić (ur. 22 marca 1920 w Kalinovac) – chorwacki polityk, premier Chorwacji w latach 1990–1991.
Spis treści |
Podczas II wojny światowej przyłączył się do partyzantki Tity, wstępując do Komunistycznej Partii Jugosławii.
Po wojnie był jednym z ważniejszych oficerów jugosłowiańskiej bezpieki OZNA. Do jego głównych obowiązków należało trzymanie dozoru nad chorwackimi więźniami politycznymi. Był tez członkiem tajnej policji UDBA.
W latach 1959–1960 był ministrem spraw wewnętrznych Socjalistycznej Republiki Chorwacji, następnie w latach 1960–1965 szefem policji w Zagrzebiu. W 1965 został posłem do parlamentu republikańskiego, będąc m.in. przewodniczącym komisji prawno-legislacyjnej.
Po Chorwackiej Wiośnie w 1971 był jednym z krytyków ustroju, za co został usunięty ze wszystkich stanowisk. Zaprzyjaźnił się z Franjo Tuđmanem. Był jego prawą ręką i współzałożycielem Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej.
24 sierpnia 1990 został desygnowany na premiera po dymisji Stjepana Mesicia, który opuścił tę funkcję w związku z objęciem funkcji kolegialnej głowy państwa jugosłowiańskiego w Belgradzie.
Jego gabinet rozpoczął proces wychodzenia Chorwacji ze struktur federacji jugosłowiańskiej, która zakończyła się ogłoszeniem przez rząd Deklaracji Niepodległości 25 czerwca 1991. Zbiegła się ona z rebelią Serbów w Krainie.
Wobec zaistniałej sytuacji 17 lipca 1991 złożył rezygnację ze stanowiska premiera.
W latach 1993–1994 był przewodniczącym Izby Żupanji. Nasilił się jego konflikt z Franjo Tuđmanem, który zakończył się jego odejściem z partii wraz ze swoimi zwolennikami i założeniem partii Chorwackich Niezależnych Demokratów.
|
|||||||