Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Juan Antonio Samaranch | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 17 lipca 1920 Barcelona |
| Data i miejsce śmierci | 21 kwietnia 2010 Barcelona |
| Minister Sportu | |
| Okres urzędowania | od 1966 |
| Ambasador Hiszpanii w Moskwie | |
| Okres urzędowania | od 1977 do 1981 |
| Poprzednik | Eduardo Ibáñez y García de Velasco |
| Następca | Luis Guillermo de Perinat y Elío |
| 7. Przewodniczący MKOl | |
| Okres urzędowania | od 1980 do 2001 |
| Poprzednik | Michael Killanin |
| Następca | Jacques Rogge |
| Odznaczenia | |
               |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Juan Antonio Samaranch, Marqués de Samaranch (ur. 17 lipca 1920 w Barcelonie, zm. 21 kwietnia 2010 w Barcelonie[1]) – hiszpański działacz sportowy i dyplomata. Prezes Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wybrany na to stanowisko w 1980 roku (jako 7. kolejny prezes od czasu założenia Komitetu w 1894 roku). Ponownie wybrany w roku 1997 roku. W tym celu MKOl dokonał zmiany starej zasady przechodzenia na emeryturę w wieku 75 lat (zmiany usunięte w 2001 roku).
Był jednym z najbardziej wpływowych działaczy hiszpańskiego pochodzenia w XX wieku.
Spis treści |
Juan Antonio Samaranch urodził się w bogatej rodzinie w Barcelonie. Jego ojciec trudnił się handlem tekstyliami na dużą skalę.
Już od młodych lat wykazywał duże zainteresowanie sportem - na pewnym etapie życia zajmował się dziennikarstwem sportowym. Służył także jako sekretarz miasta. Później, jako dyrektor konglomeratu przemysłowego, część swojego majątku przeznaczał na promocję sportu, szczególnie drużyny hokeja na wrotkach. W 1966 przywódca Hiszpanii generał Francisco Franco wyznaczył go na stanowisko Ministra Sportu. W tym samym roku wybrany na wiceprezydenta MKOl.
W 1955 Samaranch poślubił Marię Teresę Salisachs Rowe, której matka była Brytyjką. Mieli jednego syna.
W czasie zmierzchu rządów Franco został wyznaczony na stanowisko szefa prowincji Barcelona. Po śmierci generała został wysłany na placówkę jako pierwszy ambasador Hiszpanii w Moskwie (1977-1981). Nawiązane w tym okresie kontakty w radzieckich sferach rządowych pomogły mu wygrać konkurs na najwyższe stanowisko w MKOl.
Podczas jego prezydentury MKOl musiał poradzić sobie z bojkotem Olimpiady w 1984 w Los Angeles przez państwa Bloku Wschodniego, kontrowersją związaną z używaniem dopingu przez atletów, a także z problemem korumpowania członków Komitetu Olimpijskiego przez miasta kandydujące do objęcia Igrzysk. Uznaje się, że w efekcie prowadzonej przez niego polityki MKOl omal nie stanął na skraju bankructwa, a dodatkowo na długie lata pogrążył się w aferze korupcyjnej.
W 1999 dziesięciu członków MKOl zostało zmuszonych do odejścia z powodu skandali dotyczących organizacji igrzysk w Salt Lake City.
|
|||||||
