| Juan Lezcano | ||
| Imię i nazwisko | Juan Vicente Lezcano | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 kwietnia 1937 Asunción, Paragwaj |
|
| Pozycja | obrońca (stoper) | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1954-1961 1961-1968 1969 1969-1970 1971 |
||
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| Paragwaj | ||
Juan Vicente Lezcano (ur. 5 kwietnia 1937, zm. 6 lutego 2012) - piłkarz paragwajski, obrońca (stoper).
Urodzony w Asunción (w dzielnicy Santísima Trinidad) Lezcano karierę piłkarską rozpoczął w 1954 roku w klubie Olimpia Asunción. Wchodził w skład legendarnej drużyny Olimpii, która pod wodzą trenera Aurelio Gonzáleza od 1956 do 1960 pięć razy z rzędu zdobyła mistrzostwo Paragwaju.
Jako piłkarz klubu Olimpia był w kadrze reprezentacji podczas finałów mistrzostw świata w 1958 roku, gdzie Paragwaj odpadł w fazie grupowej. Lezcano nie zagrał w żadnym meczu. We wszystkich meczach w Szwecji wystąpił jego młodszy brat - Cláudio Lezcano, podczas gdy Juan zagrał we wszystkich meczach eliminacyjnych - obu z Urugwajem i obu z Kolumbią.
Rok później wziął udział w turnieju Copa América 1959, gdzie Paragwaj zajął trzecie miejsce. Lezcano zagrał we wszystkich sześciu meczach - z Chile, Boliwią, Urugwajem, Argentyną, Brazylią i Peru.
Następnie Lezcano razem z Olimpią dotarł do finału pierwszej edycji Pucharu Wyzwolicieli - Copa Libertadores 1960. W finale Olimpia przegrała z urugwajskim klubem Peñarol Montevideo.
Już wkrótce, bo w 1961 roku, Lezcano podpisał kontrakt z Peñarolem i stał się kluczowym zawodnikiem tego klubu. Grając obok takich sław jak Alberto Spencer, Pedro Rocha czy Ladislao Mazurkiewicz, sięgnął po wiele sukcesów na arenie krajowej i międzynarodowej. Rok później z nowym klubem drugi raz w swej karierze dotarł do finału najważniejszego klubowego turnieju Ameryki Południowej - Copa Libertadores 1962. Również i tym razem drużyna Lezcano przegrała w finale, ulegając słynnemu Santosowi. W trzecim, dodatkowym meczu, Lezcano miał możliwość gry przeciwko królowi futbolu Pelé, który dwukrotnie pokonał bramkarza Peñarolu Luisa Maidanę.
Rok później Lezcano razem z Peñarolem dotarł do półfinału Copa Libertadores 1963, gdzie w walce o finał uległ argentyńskiej drużynie Boca Juniors Buenos Aires. W turnieju Copa Libertadores 1965 Lezcano pomógł Peñarolowi dotrzeć do finału, gdzie Peñarol po trzech meczach uległ argentyńskiemu klubowi Independiente Buenos Aires - Lezcano jednak w finale nie zagrał.
Wciąż jako gracz Peñarolu Lezcano dotarł do finału Copa Libertadores 1966 - był to już jego trzeci finał w Pucharze Wyzwolicieli. Choć przeciwnikiem był potężny argentyński klub River Plate Buenos Aires, Peñarol wygrał po trzech zaciętych meczach i zdobył trofeum. Następnie w starciu z ze zdobywcą Pucharu Europy Realem Madryt Peñarol wygrał dwukrotnie po 2:0 i zdobył klubowy Puchar Świata. Lezcano zagrał w drugim meczu, który odbył się w Madrycie na Estadio Santiago Bernabéu.
Razem z Peñarolem Lezcano 6 razy zdobył mistrzostwo Urugwaju - w 1961, 1962, 1964, 1965, 1967 i 1968. W Peñarolu Lezcano grał do 1968 roku, po czym w 1969 roku przeszedł do argentyńskiego klubu Colón Santa Fe, a następnie wrócił do Paragwaju, gdzie do 1970 roku grał w Olimpii. W 1971 roku zakończył karierę w klubie River Plate Asunción.
|
|||||||