Judenfrei (pl. Wolny od Żydów) - termin używany przez nazistów do określenia danego terenu lub miasta w którym nie zamieszkują Żydzi[1].
Rząd nazistowski w najczęstszy sposób oczyszczał tereny z obywateli żydowskich z pomocą masowych deportacji do obozów koncentracyjnych (Niemcy, Polska oraz inne kraje okupowane) lub masowych mordów za pomocą szwadronów śmierci lub za pomocą rządów kolaboracyjnych (głównie na terenie Rosji, Estonii oraz Łotwy).
Po raz pierwszy termin Judenfrei został użyty w Prusach oraz późniejszych latach w Austrii w XIX wieku.
[edytuj] Tereny sklasyfikowane jako Judenfrei
- Gelnhausen - miasto sklasyfikowane jako Judenfrei 1 listopada 1938. Wówczas zniszczono miejską synagogę a obywateli pochodzenia żydowskiego zmuszono do opuszczenia miasta[2].
- Bydgoszcz - okupowane przez Niemców miasto zostało sklasyfikowane jako Judenfrei w grudniu 1939
- Luksemburg - okupowane przez nazistowskie Niemcy państwo zostało sklasyfikowane jako Judenfrei 17 października 1941 roku[3].
- Estonia - sklasyfikowana jako Judenfrei w grudniu 1941 roku. Fakt ten został potwierdzony na Konferencji w Wannsee, 20 stycznia 1942 roku[4].
- Belgrad - okupowany przez nazistowskie Niemcy, sklasyfikowany jako Judenfrei w sierpniu 1942 roku[5]..
- Wiedeń - sklasyfikowany jako Judenfrei 9 października 1942 roku[6].
- Berlin - sklasyfikowany jako Judenfrei 19 maja 1943 roku.
- Tarnów - ogłoszony jako Judenfrei w lutym 1944 roku.
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
