Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Julia Wakułenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Julia Vakulenko
Państwo  Ukraina
Miejsce zamieszkania Barcelona
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1983
Jałta
Wzrost 183 cm
Masa ciała 69 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1998
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 32 (19 listopada 2007)
Australian Open 2R (2004, 2007)
Roland Garros 3R (2003, 2006)
Wimbledon 2R (2005)
US Open 4R (2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 136 (9 lutego 2004)
Australian Open 1R (2004, 2008)
Roland Garros 1R (2007)
Wimbledon 1R (2007, 2008)
US Open 1R (2007)
Strona internetowa

Julija Wakułenko, ukr. Юлія Вакуленко (ur. 10 lipca 1983 w Jałcie), ukraińska tenisistka.

Status profesjonalny otrzymała w 1998 roku. Pierwszy zawodowy mecz zagrała w turnieju w hiszpańskiej Leridzie z Lourdes Domínguez Lino, który wygrała. W turnieju zdobyła pierwsze zawodowe punkty docierając do finału. Już w kolejnym występie zwyciężyła. W kolejnych turniejach przeważnie odpadała w pierwszych rundach. W WTA Tour zadebiutowała w stolicy Hiszpanii – Madrycie przegrywając w drugiej rundzie eliminacji. Pierwszy raz w turnieju głównym w Bol przechodząc udanie przez kwalifikacje. W turniejach wielkoszlemowych zadebiutowała w 2001 grając w pierwszej rundzie eliminacji Australian Open. W pierwszej 100 rankingu była sklasyfikowana w sierpniu 2003 na pozycji nr 97. Do jej największych sukcesów można zaliczyć półfinał w Canberze, ćwierćfinał w Acapulco w 2004 i III rundę French Open w 2006 i w 2004. Najwyżej sklasyfikowana była na miejscu nr 68 w marcu 2004. Jej trenerem jest Christian Filhol. Płynnie mówi po rosyjsku, serbsku, hiszpańsku i angielsku. Ma brata Brajana, który jest kolarzem.

W maju 2007 roku Julia zakwalifikowała się do turnieju J&S Cup w Warszawie. W kwalifikacjach pokonała Hanę Šromovą, L. Stanciute i Tziporę Obziler. W pierwszej rundzie wygrała z Jeleną Lichowcewą. W drugiej rundzie sprawiła sensację, eliminując obrończynię tytułu, rozstawioną z numerem drugim, Kim Clijsters 7/6(3) 6/3. Bez względu na dalsze wyniki, jest to drugie osiągniecie Ukrainki w turniejach zawodowych (po finale turnieju w Canberze w 2004 roku). W ćwierćfinale Julia przegrała ze swoją rodaczką, a późniejszą finalistką, Aloną Bondarenko. Skreczowała przy stanie 2/6 1/3.

Okazało się jednak, że to nie koniec możliwości Wakułenko na kortach ziemnych. Udowodniła to już tydzień później w zdominowanym przez deszcz turnieju berlińskim. W pierwszej rundzie pokonała Flavię Pennettę, w drugiej zaś wygrała z Meilen Tu. W trzeciej rundzie wyeliminowała drugą zawodniczkę imprezy, Amélie Mauresmo. W ćwierćfinale wyeliminowała Dinarę Safinę. W meczu o finał skreczowała przeciwko Anie Ivanović przy stanie 3/4.

W 2008 roku rozpoczęła starania o uzyskanie obywatelstwa hiszpańskiego. Od dziesięciu lat mieszka w Barcelonie.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Julia_Wakułenko&oldid=29478640
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty