| Julian Ejsmond | |
| Data i miejsce urodzenia | 26 lutego 1892 |
| Data i miejsce śmierci | 29 czerwca 1930 |
| Narodowość | Polak |
| Dziedzina sztuki | Literatura |
Julian Ejsmond (26 lutego 1892 w Warszawie – 29 czerwca 1930 w Zakopanem), poeta i bajkopisarz.
Studiował filologię polską na UJ w Krakowie i UW.
Ojcem jego był znany malarz Franciszek Teodor Ejsmond a matką Maria Wieniawska, córka znanego literata Juliana Wieniawskiego.
Był zagorzałym myśliwym – nie tylko polował, ale również redagował pisma łowieckie, wydawał kalendarze myśliwskie. W 1929 został wiceprezesem LOP.
Pracował jako urzędnik, równolegle rozwijając swą twórczość literacką i edytorską. Pierwsze wiersze zaczął publikować w 1907. Pierwszy tomik poezji wydał w 1909. Jego twórczość była zróżnicowana gatunkowo, pisywał: wiersze miłosne, ballady, romanse, liryki, felietony, satyry, bajki, opowiadania.
Zasłużył się także jako tłumacz pisanych w łacinie utworów Kochanowskiego, Sarbiewskiego, Owidiusza, Petroniusza. Tłumaczył także teksty dla czasopisma "Skamander" (należał do grupy pisarzy luźno związanych z czasopismem). Napisał tekst ,"Inwentarz kultury narodowej", wydrukowany w 36 zeszycie w roku 1925.
Od jego nazwiska pochodzi nazwa Zakręt Ejsmonda (1359 m n.p.m.) na drodze z Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka w Tatrach, gdzie poeta odniósł śmiertelne obrażenia w wypadku samochodowym w 1930 r.[1] Również w Gdyni istnieje ulica Ejsmonda, na której istniał kiedyś stadion Arki Gdynia.