Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Julian Krzyżanowski (ur. 4 lipca 1892 w Stojańcach pod Lwowem, zm. 19 maja 1976 w Warszawie) – polski historyk literatury, folklorysta.
W 1911 zdał maturę w Gimnazjum Męskim w Sanoku[1]. W latach 1913-1914 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pisał dla Pamiętnika Literackiego i w nim też debiutował w 1913. Internowany podczas I wojny światowej i wywieziony na Syberię. Powrócił w 1920. W latach 1927-1934 wykładał na uczelniach Londynu i Rygi. Na stałe związał się z Uniwersytetem Warszawskim. W 1940 wraz z Julianem Manteuffelem założył w Warszawie tajny uniwersytet nauk historycznych i polonistyki. W 1964 roku Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Był aktywny do ostatnich lat życia. Kilka jego dzieł naukowych ukazało się pośmiertnie.
Autor tzw. sinusoidy Krzyżanowskiego, ilustrującej naprzemienność epok literackich. Szczególne zasługi położył jako badacz pogranicza literatury i folkloru oraz jako redaktor i edytor dzieł literackich. Jest autorem m.in. książek Mądrej głowie dość dwie słowie, Historii literatury polskiej oraz dwutomowej antologii przysłów.
W 1938 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za wybitną twórczość naukową, związaną z literaturą piękną[2].
Sygnatariusz Listu 34 oraz listu do The Times - dyskredytującego Radio Wolna Europa oraz zawierającego stwierdzenie, że w Polsce nie było represji.
22 lipca 1964 roku z okazji 20-lecia Polski Ludowej otrzymał nagrodę państwową I stopnia.[3]
