Juliusz Żuławski

Nagrobek Juliusza Żuławskiego na Cmentarzu Powązkowskim, Warszawa, 14 maja 2008

Juliusz Żuławski (ur. 7 października 1910 w Zakopanem, zm. 10 stycznia 1999 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, tłumacz poezji anglojęzycznej, prezes polskiego Pen Clubu.

Był synem Jerzego Żuławskiego, bratem Marka i Wawrzyńca.

Wspinactwo

Między innymi z Wawrzyńcem dokonał szeregu ciekawych pierwszych wejść nowymi drogami wspinaczkowymi, jak choćby środkiem północno-zachodniej ściany Mnicha (towarzyszył im wówczas Tadeusz Orłowski). Wspinał się także w innych górach Europy: Alpach, Pirenejach i w górach walijskich).

Twórczość literacka

W latach 1978–1983 i 1988–1991 prezes polskiego Pen Clubu.

Tworzył lirykę refleksyjną i wspomnieniową (Pole widzenia 1948), prozę psychologiczną (Wyprawa o zmierzchu 1936, Czas przeszły niedokonany 1962), opowieści biograficzne (Byron nieupozowany 1964).

Opublikował też kilka artykułów na tematy taternickie i o ratownictwie górskim, nie tylko w czasopismach fachowych. W zbiorze zatytułowanym Czas przeszły niedokonany umieścił kilka opowiadań tatrzańskich.

Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Ważniejsze dzieła

• Wyprawa o zmierzchu (1936)
• Cień Alcybiadesa (Neubrandenburg, 1943)
• Pole widzenia (1948)
• Skrzydło Dedala (1949)
• Wiersze z notatnika (1957)
• Czas przeszły niedokonany (1962)
• Byron nieupozowany (1964)
• Wielka podróż Walta Whitmana (1971)
• Kartki z drogi (1975)
• Z domu (1978)
• Czas odzyskany (1982)
• Przydługa teraźniejszość (1992)

Przekłady

• John Gay – Opera żebracza
• Henry Wadsworth Longfellow – Wybór poezji
• Robert Lowell – Chwała sztandaru: tryptyk sceniczny. Endecott i krzyż czerwony. Mój kuzyn, major Molineux. Benito Cereno
• John Webster – Niewinna diablica
• John Keats – Wiersze wybrane