| Juliusz Dudziński | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 stycznia 1893 Radzymin |
| Data i miejsce śmierci | 17 września 1939 Lublin |
| Poseł V kadencji Sejmu (II RP) | |
| Przynależność polityczna | Obóz Zjednoczenia Narodowego |
| Okres urzędowania | od 13 września 1938 do 1939 |
Juliusz Dudziński (ur. 25 stycznia 1893 w Radzyminie, zm. 17 września 1939 w Lublinie) – polski polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji w II RP.
Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie, rozpoczął studia na uniwersytecie w Liège, podczas których odbył kurs podoficerski Związku Strzeleckiego (działał w nim od 1912). Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, w której został komendantem obwodu radzymińskiego POW. Następnie w 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Podczas służby w Legionach ukończył szkołę oficerską w 1916. Od 1918 do 1922 w 1 pułku szwoleżerów. Służbę zakończył w stopniu rotmistrza.
Następnie prowadził własne gospodarstwo rolne w Gościeradzu. Działa wówczas w samorządzie terytorialnym – był członkiem rady gminnej, sejmiku powiatowego i wojewódzkiego. Pełnił też funkcję radcy i członka zarządu Wielkopolskiej Izby Rolniczej. Był również prezesem Banku Ludowego w Bydgoszczy oraz członkiem Rady Głównej Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych.
W 1935 został wybrany posłem na Sejm z okręgu nr 100 (Bydgoszcz miasto i powiat, Wyrzysk i Chodzież). Został sekretarzem prezydium izby. Powtórnie wybrany w 1938.
Współzałożyciel grupy „Jutro Pracy".
Zginął podczas kampanii wrześniowej, podczas obrony Lublina.