Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
|
|||
| Status | jednostka pomocnicza | ||
| Powierzchnia | 5,29 km² | ||
| Ludność (2011) • liczba ludności • gęstość |
8837 1670,51 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna | (+48) 61 | ||
| Tablice rejestracyjne | PO | ||
| SIMC10 | 0969468 | ||
Junikowo – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w zachodnim obszarze miasta.
Spis treści |
Dominuje tu zabudowa jednorodzinna. Na Junikowie znajduje się największy w mieście cmentarz komunalny. W tej części miasta swoją siedzibę ma Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. Na Junikowie znajduja się dwie pętle tramwajowe: Junikowo i Budziszyńska. Swoje trasy kończą tu tramwaje linii 1, 6, 13 i 15 oraz autobus 77 i 251 (nocny).
 |
Ta sekcja od 2010-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Najstarszy prawdopodobny zapis dotyczący Junikowa pochodzi z 1287 r. W roku tym książę Przemysł II, późniejszy król, nadał kapitule kościoła katedralnego w Poznaniu swoją wieś, zwaną pospolicie Janicovo - ("hereditatem seu villam Capituli nostri, lanicovo vulgariter nominatum"). Kolejny zapis pochodzi z 1408 r. gdzie kapituła poznańska sprzedaje sołectwo w Junikowie kmieciowi Wawrzyniakowi s. Marcina sołtysowi z Krzyżownik (w parafii Tulce). Aż do roku 1796 Junikowo stanowiło uposażenie kapituły. W wyniku drugiego rozbioru Polski majątek kapituły uległ konfiskacie i przeszedł na własność państwa pruskiego. Na przełomie 1831/32 nastąpiło uwłaszczenie chłopów. Około 1880 r. Junikowo składało się ze wsi właściwej (okolice obecnej ulicy Junikowskiej) oraz kolonii Rudnicze. Z tego okresu pochodzi wzmianka opisująca, że na terenie folwarku Junikowo (obecnie w tym miejscu znajduje się kościół) znajdowała się gorzelnia oraz młyn wodny. W 1906 r. folwark (58 ha) został sprzedany komisji kolonizacyjnej za 360 000 marek. Komisja kolonizacyjna podzieliła majątek na jednohektarowe działki. Na działkach wybudowano (z pieniędzy komisji kolonizacyjnej) 3-4 izbowe prymitywne domy oraz zabudownia gospodarcze. Większą część działek przydzielono niemieckim urzędnikom pracującym w Poznaniu. W tym też czasie wybudowano jednoizbową ewangelicką szkołę oraz niewielki cmentarz (obecna ul. Jawornicka). Aby umożliwić urzędnikom niemieckim dojazd do pracy uruchomiono przystanek kolejowy Junikowo. W okresie międzywojennym większość Niemców sprzedała swoje majątki. Od tego czasu datuje się szybki rozwój Junikowa. W 1948 r. na terenie byłego placu ćwiczeń wojskowych utworzono cmentarz oraz wybudowano linę tramwajową łączącą Junikowo z centrum miasta.
Obszar Junikowa do 1990 r. należał do dzielnicy Grunwald.
W 1992 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Poznań-Junikowo[1]. W 2010 r. w Poznaniu przeprowadzono reformę funkcjonalną jednostek pomocniczych i 1 stycznia 2011 r. przyłączono do obszaru Junikowa cmentarz miejski Junikowo, las na północ od ulicy Chryzantemowej, tereny na północ od ul. Smoluchowskiego[2].
|
|||||||
|
|||||||
