Jurij Muchin

Jurij Muchin Юрий Мухин
Data i miejsce urodzenia	22 marca 1949 Dniepropetrowsk
Zawód	inżynier metalurg, polityk, publicysta, dziennikarz, reżyser
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jurij Ignatjewicz Muchin (ur. 22 marca 1949) rosyjski dziennikarz, publicysta i lider Armii Woli Narodu. W latach 1995-2009 był założycielem i redaktorem naczelnym gazety "Duel" ("Pojedynek"). Po zamknięciu wydania "Duelu" za publikację "ekstremistycznych materiałów", Muchin założył nową gazetę "K barjeru" o takim samym charakterze, co i "Duel".

Jurij Muchin znany jest jako zwolennik teorii spiskowych i autor rewizjonistycznych publikacji, zwłaszcza tych, w których krytykuje oficjalną wersję Holocaustu i katyńskiej tragedii. Rosyjskie władze przedstawia Juruja Muchina jako antysemita, a polskie – jako polonofoba.

Publicystyka

Jurij Muchin znany jest jako autor głównych – po rozpadzie ZSRR – publikacji na różne tematy rewizjonizmu historycznego. W swoich ksiazkach i publikacjach Muchin krytykuje stereotypowe historyczne powszechnie uznawane. On twierdzi, że:

1. odpowiedzialność za Wielki Głód na Ukrainie ponosi chłopstwo ukraińskie. Od samego początku kolektywizacji chłopy ukraińskie zaczęli bojkotować kołchozy i zabijać zwierzęta pociągowe (byków i wołów) na mięso. Liczba zwierząt drastycznie zmalała i wiosną 1932 roku chłop ukraiński zaorał i zasiał jedną trzecią użytkowanych ziem. Klęska nieurodzaju spowodowała "Hołodomor";
2. ZSRR był zarazem głównym zwycięzcą, jak i główną ofiarą II wojny światowej: "ZSRR z początkową liczebnością 190 milionów ludzi walczył nie z 80 milionami dzisiejszych Niemców. ZSRR wojował praktycznie Z CAŁĄ EUROPĄ, której ludność (z wyłączeniem sojuszniczej Anglii i partyzanckiej Serbii, która nie skapitulowała przed Niemcami) wynosiła około 400 milionów".
3. Józef Stalin został zamordowany za wiedzą lub na polecenie Nikity Chruszczowa;
4. Amerykanie nie wylądowali na Księżycu w latach 1969–1972. Program Apollo był mistyfikacją stworzoną w celach propagandowych w studio telewizyjnym;
5. koreański samolot Boeing 747-200A został zestrzelony 1 września 1983 przez amerykańskiego myśliwca i rozbił się koło Niigate, a nad Sachalinem zestrzelono tylko kopię boeinga, wykonującą zadanie szpiegowskie dla USA. Moskwa milczała w tej sprawie, ponieważ Amerykanie szantażowali rząd radziecki i zagroziłi, że opublikuje kompromitujące materiały o zamordowaniu Stalina przez Nikity Chruszczowa i KGB;
6. pierwszy prezydent Rosji Borys Jelcyn umarł w 1996 roku, a potem przez cztery lata Rosją rządził jego sobowtór;
7. ataki terrorystyczne 11 września 2001 były planowane i zrealizowane przez CIA.

Jurij Muchin też krytykuje dzisiejsze władze Rosji (nazywa Władimira Putina i Dmitrija Miedwiediewa "zdrajcami") za przyjmowanie goebbelsowskiej wersji zbrodni katyńskiej, oddanie wysp Tarabarow i Wielka Ussuryjska Chińczykom, jednostronne rozbrojenie i osłabienie Rosji, złe zarządzanie, niewłaściwą politykę socjalną i ekonomiczną, i tak dalej.

Negowanie Holocaustu

Według opinii Muchina, Adolf Hitler zaczynając wojne działał w zmowie z syjonistami. W świetle tej hipotezy staje się jasny sens ekspedycji Afrika Korps feldmarszałka Rommla w Afryce Połnocnej. Miała ona dalekosiężny cel: wyzwolenie Palestyny spod władzy imperium brytyjskiego i pomoc przy tworzeniu Państwa Izraelskiego. Powstanie gett oraz obozów koncentracyjnych na terenie Polski, nie mialo na celu eksterminacji ludności żydowskiej, lecz przygotowanie jej, czy nawet zmuszenie do emigracji na tereny Palestyny. Ofiarami Holocaustu padła wyłącznie żydowska biedota, która zamieszkiwała okupowane przez Niemców tereny Polski oraz ZSRR. W zamierzeniu syjonistów, ludność ta miała w przyszlości zajmować się rolnictwem oraz pracą produkcyjną, której elity żydowskie, jakoby się brzydziły. Jednym zdaniem, wschodnioeuropejscy Żydzi mieli być niewolnikami we własnym państwie, jakie syjoniści zamierzali założyć w Palestynie.

Krytyka niemiecko-polskiej wersji zbrodni katyńskiej

W wydanych w Rosji książkach "Katyńska powieść kryminalna" (1995) i "Antyrosyjska podłość" (2003) Muchin twerdzi, że Adolf Hitler postanowił skłócić ZSRR – dźwigający największy ciężar wojny z Niemcami – z resztą państw koalicji antyniemieckiej. W tym celu w 1943 r. rozkazał odkryć mogiły polskich oficerów zamordowanych przez Niemców w 1941 r. pod Smoleńskiem i ogłosić, że dokonali tego radzieccy Żydzi w 1940 r. Rząd Sikorskiego, przebywający w Londynie, podchwycił niemiecką prowokację, co skłoniło 1,8 mln ochotników z około 30 krajów (Polska, Holandia, Francja, Rumunia, Słowacja, Chorwacja, Węgry, Włoch, Finlandia itd.), do zasilenia szeregów Waffen-SS/Wehrmachtu i udziału w wojnie wbrew aliantom. Winston Churchill, podejrzewając Władysława Sikorskiego o zmowę z Hitlerem, które mogłyby prowadzić do dodatkowe, niepotrzebne śmierci setek tysięcy brytyjskich żołnierzy, kazał zabić Sikorskiego.

W roku 2005 Jurij Muchin nakręcił film dokumentalny "Katyńska podłość". W filmie podaje informację, że rozkaz Stalina by zamordować polskich oficerów w Katyniu został sfałszowany przez KGB na polecenie Gorbaczowa aby rozbić Układ Warszawski, a jego wschodnioeuropejskich członków wciągnąć do NATO. Sfałszowanie tego dokumentu miało nastąpić pod koniec lat 80.

Według opinii Muchina, film miał zwrócić uwagę Dumy Państwowej na fałszerstwa sprawy katyńskiej.

Jurij Muchin w polskiej polityce

Jurij Muchin we wstępie do "Antyrosyjskiej podłości" wspomina, że w roku 1995 na wcześniejsze jego publikacje "Katyński kryminał" zareagowali ówcześni polscy dyplomacji w Rosji. Zaprosiłi go do ambasady Rzeczpospolitej jej pierwszy sekretarz Jerzy Olszewski, znaczącą postacią w tej sprawie M. Żurawski i inne oficjalne osobistości. Muchin pisze:

„	Interesowało ich kilka spraw, z których najważniejsza być może to ta, kto za mną stoi?... Od nich też dowiedziałem się, że w Polsce 800 tysięcy „bliskich krewnych” rozstrzelanych polskich oficerów już trzyma kieszenie szeroko otwarte w oczekiwaniu, kiedy to Rosja zacznie zapełniać te kieszenie dolarami. Nie zareagowałem na tak bezczelne postawienie pytania".	”
—

1 lutego 1996 roku Parlamentarny Zespół ds. Tradycji Niepodległościowych w Sejmie RP wystosował list do Przewodniczącego Dumy Państwowej w sprawie książki Jurija Muchina "Katyński kryminał":

„	Dear Mr. Speaker, Members of the Parliamentary Team for Independence Tradition at the Sejm of the Republic of Poland are turning to you and to the Deputies to the State Duma of the Russian Federation with an appeal to oppose the content of a book about Katyn by Yuri Mukhin, which is now being circulated in the Duma and which is full of lies and hatred of Poland and of Poles. The content of this publication contradicts the documented historical knowledge of the crime committed in 1940 in Katyn, Ostashkov and Mednoye on Polish officers, policemen and civil servants at the orders of the Soviet authorities. The relevant documents passed to Poland by the Russian authorities, as well as other evidence, arouse no objections on either side. The people of Russia and Poland, both of them hit hard by the 20th century totalitarian regimes, feel a need of reconciliation, cooperation and of rebuilding mutual trust. A precondition of satisfying this need is the telling of the truth, no matter how painful. The judgements offending Poland and Poles and the historical lies contained in Yuri Mukhin's book arouse our concern and for an obstacle to the development of mutual relations.	”
— The Sejm Chronicle

Bibliografia

• Ю. И. Мухин. Катынский детектив (Katyńska powieść kryminalna). — М.: «Светотон», 1995. — 176 с. ISBN 5-7419-001-9
• Ю. И. Мухин. Антироссийская подлость. Расследование фальсификации катынского дела Польшей и Генеральной прокуратурой России с целью разжечь ненависть поляков к русским. (Antyrosyjska podłość. Rozpowszechnianie falszerstwa sprawy katyńskiej przez Polske i Generalna Prokurature Rosji w celu rozpalenia nienawiści Polaków do Rosjan"). — М.: «Крымский мост-9Д», «Форум», 2003. — 762 с.
• Ю. И. Мухин. Тайны еврейских расистов (Tajemnice żydowskich rasistów). — М.: «Яуза», «Эксмо», 2004. — 158 с (Переиздание: 2005)
• Ю. И. Мухин. Уроки Великой Отечественной (Lekcje Wielkiej Ojczyźnianej). — М.: «Яуза-Пресс», 2010. — 448 с
• T. Rawski. Muchinowska wersja Polski i zbrodni katyńskiej. — W: Zeszyty Katyńskie (nr 22), Warszawa 2007, str. 69–78