Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Justyna Moniuszko | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 lipca 1985 Białystok, Polska |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk, Rosja |
| Przyczyna śmierci | Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku |
| Miejsce spoczynku | cmentarz miejski w Białymstoku |
| Zawód | stewardesa |
| Tytuł | inżynier lotnictwa[1] |
| Uczelnia | Politechnika Warszawska |
| Odznaczenia | |
 |
|
Justyna Moniuszko (ur. 6 lipca 1985 w Białymstoku, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – stewardesa, która zginęła w katastrofie polskiego samolotu Tu-154 w Smoleńsku[2], pracownik 36 Specjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego im. Obrońców Warszawy[3], inżynier lotnictwa[1].
Spis treści |
W 2004 roku Justyna Moniuszko ukończyła III Liceum Ogólnokształcące im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Białymstoku i kontynuowała naukę na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej (kierunek: lotnictwo)[3]. W 2006 roku została wybrana pierwszą w historii Miss Politechniki Warszawskiej; w tym samym konkursie uzyskała również tytuł Miss Publiczności[4]. Była wieloletnim członkiem sekcji spadochronowej Aeroklubu Białostockiego[5] (wykonała ponad 250 skoków spadochronowych[6]), pilotem szybowcowym[7] i harcerką, zastępową 93. Białostockiej Drużyny Harcerskiej "Na Próbie" im. Roberta Baden-Powella, wchodzącej w skład Chorągwi Białostockiej ZHP; miała patent drużynowej[8].
W okresie studiów była praktykantką Engineering Design Center w Instytucie Lotnictwa[9].
Od 1 maja 2008 roku do 30 listopada 2008 roku pracowała jako stewardesa w Polskich Liniach Lotniczych LOT[10]. 1 grudnia 2008 roku rozpoczęła pracę w 36 Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego na stanowisku stewardesy[11]. Wylatała około 425 godzin[10].
Zginęła 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[12]. W trakcie lotu pełniła funkcję stewardesy[13].
20 kwietnia pochowano ją z honorami wojskowymi na cmentarzu miejskim w Białymstoku; w uroczystości uczestniczyła Kompania Reprezentacyjna Pomorskiego Okręgu Wojskowego[14], a nad cmentarzem krążył biało-niebieski samolot "Antek" (An-2) należący do Aeroklubu Białostockiego, z którego Justyna Moniuszko skakała ze spadochronem[7]. W uroczystościach pogrzebowych w Białymstoku wzięli udział m.in. przedstawiciele rządu (ministrowie Barbara Kudrycka i Marek Sawicki)[15], prorektor Politechniki Warszawskiej prof. Roman Gawroński, duża grupa studentów Politechniki, dziesiątki białostockich harcerzy oraz licznie zgromadzona białostocka młodzież[15][16].
12 kwietnia 2010 roku przy ul. Piastowskiej w Białymstoku posadzono 6 Dębów Pamięci upamiętniających ofiary katastrofy w Smoleńsku; jeden z nich poświęcono Justynie Moniuszko[17].
W 2010 roku firma General Electric Polska i Instytut Lotnictwa stworzyły stypendium naukowe imienia Justyny Moniuszko, przeznaczone dla najlepszych studentów Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, przyznawane trzem studentom toku magisterskiego na okres trzech semestrów[9].
10 kwietnia 2011 roku przy Zespole Szkół nr 6 w Białymstoku posadzono dąb pamięci nazwany imieniem Justyny Moniuszko i odsłonięto poświęconą jej tablicę pamiątkową[18].
Wraz z J. Maryniakiem i E. Ładyżyńską-Kozdraś przygotowała referat Modelling Dynamics and Aerodynamic Tests of a Sport Parachute Jumper During Flight in Sitfly Position na międzynarodową konferencję Polskiego Towarzystwa Biomechanicznego "Biomechanics 2010" w Warszawie (25–28 sierpnia 2010)[19].
16 kwietnia 2010 roku została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[20].
