| Kępice | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | pomorskie | ||||
| Powiat | słupski | ||||
| Gmina | Kępice gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1967[1] | ||||
| Burmistrz | Magdalena Gryko | ||||
| Powierzchnia | 6,11 km² | ||||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
3756[1] 615 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
+48 59 | ||||
| Kod pocztowy | 77–230 | ||||
| Tablice rejestracyjne | GSL | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
6222812054 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Niepodległości 677–230 Kępice |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Kępice (kaszb. Hômer, niem. Hammermühle) – miasto w woj. pomorskim, w powiecie słupskim, położone na skraju Wysoczyzny Polanowskiej w dolinie rzeki Wieprzy, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kępice. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. słupskiego, teraz należy do woj. pomorskiego.
Miasto, otoczone lasami Puszczy Słupskiej, leży na trasie linii kolejowej Piła Główna – Ustka, z przystankiem Kępice i przy drodze wojewódzkiej 208.
W okolicy znajduje się kilka jezior np. Obłęskie, Kryształek (nazwa gwarowa z powodu bardzo czystej wody), Łętowo, Jezioro Korzybie, Przyjezierze, Nakło. Przez miasto przepływa rzeka Wieprza.
Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 3878 mieszkańców. Gmina Kępice liczy wraz z miastem ok. 10 155 mieszkańców[potrzebne źródło].
W X-XII w. poniżej zakładu garbarskiego w zakolu Wieprzy znajdowało się grodzisko, do dziś pozostał po nim obrys wałów. Przez wieki był to teren puszczy, przyspieszony rozwój osadnictwa zaczął się tu w II poł XIX w. wraz z rozwojem papierni. Miejscowość została zdobyta przez wojska radzieckie w dniach 2-4 marca 1945 r. Przez pierwsze powojenne miesiące ówczesna wieś nosiła nazwę Businko[2], nazwę Kępice wprowadzono rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 roku[3].
1 stycznia 1967 r. Kępice otrzymały prawa miejskie.
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||