Kłokoczyce – (niem. Glogschütz), osiedle w dawnej dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu.
Od południowego zachodu przez Widawę graniczy z Sołysowicami, od północnego zachodu z gminą Wisznia Mała, od północy z Biskupicami Widawskimi, od północnego wschodu z Pawłowicami, od wschodu z Zakrzowem, od południowego wschodu z pozostałą częścią Psiego Pola Zawidawia.
Spis treści |
Kłokoczyce to nazwa patronimiczna, wywodzącą się od przezwiska Kłokoczka[1]. Przez krótki czas po zakończeniu II wojny światowej i przejściu Dolnego Śląska pod polską administrację używano nazwy Głogczyce[2], nazwa w obecnym brzmieniu została wprowadzona w roku 1947[3].
Osadnictwo na terenach należących do dzisiejszych Kłokoczyc istniało już w I w. n.e., a więc z początku okresu wpływów rzymskich, czego dowodzi ceramika z odkrytego cmentarzyska.
Najstarsza wzmianka o osadzie pochodzi z dokumentu wystawionego ok. 1300, zapisano wówczas nazwy Clokzithi i Glocziti. Kolejno pisano w 1354 – Glogschycz, 1651 – Glockschütz, 1785 – Glockschuez. Poczynając od pierwszego zapisu historycznego, aż do 1810 wieś należała do klasztoru św. Katarzyny. W 1785 było 82 mieszkańców, w tym 3 rzemieśników i przekupień, 26 domów, folwark, i młyn wodny. W grudniu 1970 było tu 198 mieszkańców. Do miasta osiedle włączono w 1973. 18 listopada 2004 r. na mocy Uchwały Rady Miejskiej Wrocławia osiedle weszło w skład nowo utworzonej jednostki samorządowej zwanej Psie Pole Zawidawie.
Osiedle ma charakter izolowanej osady wiejskiej, jego teren jest gęsto poprzecinany siecią małych i większych kanałów (w tym Kanału Kłokoczyckiego) i rowów melioracyjnych łączących się z rzekami Dobrą i Widawą; przepływająca przez Kłokoczyce Dobra właśnie tutaj wpada do Widawy. Obecnie rzeka Dobra jest południową granicą osiedla.
Komunikację zbiorową z innymi osiedlami Wrocławia zapewnia MPK Wrocław – linia 147