Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kōbō Abe | |
| Imiona i nazwisko | Kimifusa Abe |
| Data i miejsce urodzenia | 7 marca 1924 Tokio |
| Data i miejsce śmierci | 22 stycznia 1993 Tokio |
| Narodowość | japońska |
| Język | japoński |
| Alma Mater | Uniwersytet Tokijski |
| Okres | 1948-1993 |
| Gatunki | powieść, sztuka teatralna |
| Ważne dzieła | Ściana-zbrodnia p.S.Karuma Kobieta z wydm Obca twarz Przyjaciele Mężczyzna w pudełku Schadzka |
 Kōbō Abe w Wikicytatach |
|
Kōbō Abe (jap. 安部公房 Abe Kōbō?, właśc. Kimifusa Abe; ur. 7 marca 1924 w Tokio, zm. 22 stycznia 1993 w Tokio) – japoński prozaik, dramaturg i autor scenariuszy. Jeden z najbardziej innowacyjnych autorów w powojennej Japonii.
Spis treści |
Abe urodził się w tokijskiej dzielnicy Takanogawa (obecnie dzielnica Kita). Dorastał w Mukdenie (obecnie Shenyang) w Mandżurii, gdzie jego ojciec pracował jako lekarz nauczający w szkole medycznej. W 1941 wrócił do Japonii, a w 1943 rozpoczął studia medyczne w Tokijskim Uniwersytecie Cesarskim (obecnie Uniwersytet Tokijski). Dyplom zdobył w 1948, jednak nigdy nie podjął praktyki lekarskiej, poświęcając się wyłącznie karierze literackiej.
W 1947 poślubił graficzkę Machiko Yamada (pseudonim Machi Abe), z którą miał córkę. W tym samym roku został współzałożycielem grupy Seiki (Stulecie), skupiającej pisarzy i dziennikarzy.
W latach 1951-1962 był członkiem Japońskiej Partii Komunistycznej. Lata 50. to okres jego radykalizmu politycznego, który powstał na tle rozczarowania porządkiem społecznym powojennej Japonii i niechęci do starszego pokolenia pisarzy, preferującego styl realistyczny. Został wyrzucony z partii komunistycznej za sprzeciw wobec metod działania kierownictwa partii, które uznawał za niedemokratyczne.
W latach 1955-1961 był członkiem Japońskiej Akademii Literatury. W latach 1973-1979 prowadził własną grupę teatralną, Abe Kōbō Studio. Zmarł na zawał mięśnia sercowego.
Uważany jest za czołowego reprezentanta japońskiego modernizmu powojennego. W swoich utworach nawiązywał do twórczości Franza Kafki. W późniejszych powieściach można odnaleźć wpływy francuskiej nowej powieści. Jego twórczość porównuje się także z teatrem absurdu i iberoamerykańskim realizmem magicznym. Bohaterowie Kōbō Abe pozostają zagubieni we współczesnym świecie, nie potrafią się po nim poruszać, są bezbronni wobec otaczającej ich rzeczywistości - osaczają ich własne lęki i wątpliwości. W latach 50. interesował się surrealizmem, co wpłynęło na późniejsze zainteresowanie fantastyką naukową. Powieść Daiyon-kanpyōki (Czwarta epoka), w której komputer steruje procesem ewolucji, uznawana jest za pierwszą japońską powieść science-fiction.
Japoński pisarz sławę na Zachodzie zdobył przede wszystkim wydaną w 1962 powieścią Kobieta z wydm, za którą otrzymał nagrodę Yomiuri. Powieść została przetłumaczona na wiele języków i sfilmowana przez Hiroshi Teshigahara. Autorem scenariusza adaptacji był sam Kōbō Abe, który współpracował ze swym rodakiem także przy kilku innych filmach. Był wydawany także w krajach komunistycznych, ze względu na ideowe związki z komunizmem.
