| K-19 | |
| Klasa | okręt podwodny |
| Typ | 658 |
| Historia | |
| Stocznia | Siewmasz |
| Położenie stępki | 16 października 1958 |
| Wejście do służby | 30 kwietnia 1961 |
| Wycofanie ze służby | 19 kwietnia 1990 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Długość | 114 m |
| Szerokość | 9,2 m |
| Zanurzenie testowe | 250 m |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
15 w 26 w |
| Zasięg | 35700 Mm (57500 km) |
| Załoga | 125 oficerów i marynarzy |
| Napęd | |
| 2 reaktory chłodzone wodą, 2 x 70 MW | |
| Wyrzutnie torpedowe | • 3 wyrzutnie balistyczne • 4 wyrzutnie torpedowe 533 mm • 4 wyrzutnie torpedowe 406 mm |
K-19 – radziecki atomowy okręt podwodny projektu 658 (w kodzie NATO Hotel I) wyposażony w rakietowe pociski balistyczne. Z uwagi na dwa wypadki jądrowe na jego pokładzie, przezywany "Hiroszima"[1].
3 lipca 1961 roku, podczas powrotu z ćwiczeń, doszło do dużego wycieku z pierwotnego obiegu chłodzenia reaktora jądrowego. Ciśnienie w reaktorze spadło, a chłodziwo zaczęło wrzeć. Reaktor samoczynnie się wyłączył. Temperatura w przedziale reaktora osiągnęła 140 °C. Promieniowanie w pomieszczeniu kontrolnym wzrosło do 50 R/h. System awaryjnego chłodzenia nie zadziałał lub był niewydajny w takiej sytuacji. Aby uniknąć stopienia rdzenia (paliwo osiągnęło maksymalną temperaturę 800 °C), w ciągu paru godzin marynarze uruchomili prowizoryczny układ chłodzenia, pracując w przedziale reaktora na zmiany, trwające 5-10 minut[1]. W wyniku napromieniowania i następstw choroby popromiennej 8 marynarzy uczestniczących bezpośrednio w naprawie reaktora zmarło w ciągu tygodnia, a 20 członków załogi w ciągu kolejnych kilku lat. Okręt dopłynął do portu docelowego, został odkażony i naprawiony[1].
2 lipca 1979 roku doszło do przypadkowego wyłączenia głównej pompy chłodziwa reaktora przez operatora. Zamieszanie wśród obsługi spowodowało, że pompy nie uruchomiono ponownie, a niezadziałanie układu awaryjnego chłodzenia reaktora spowodowało przegrzanie rdzenia i jego stopienie[1].