KS Lublinianka - najstarszy istniejący klub sportowy z Lublina i jeden z najstarszych na Lubelszczyźnie, założony w 1921 roku. Niekiedy klub błędnie nazywany jest Lublinianką Lublin.
Początkowo działający jako klub wojskowy, poprzednio sportowa spółka akcyjna, obecnie w trakcie przekształcania w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Klub zachowuje ciągłość historyczną i kultywuje tradycję przedwojennej Unii Lublin, zdobywcy tytułu mistrza Polski juniorów z roku 1938. Od kilku lat klub występuje w grupie lubelskiej IV ligi, co związane było z fatalną sytuacją finansową i organizacyjną oraz niejasnym statusem formalno-prawnym zawieszonej w próżni Sportowej Spółki Akcyjnej Lublinianka. Sezon 2010/2011 został dokończony dzięki piłkarzom oraz Stowarzyszeniu Sympatyków Lublinianki "Niezłomni"[1][2][3]. Po tym sezonie dochodzi do fuzji KP Wieniawa (niegdyś "zbuntowane grupy młodzieżowe Lublinianki") oraz KS Lublinianki. Od sezonu 2011/2012 drużyna występuje pod nazwą KS Lublinianka - Wieniawa.
Na początku istniała sekcja lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego był wówczas por. Felicjan Sterba. W 1923 w klubie nastąpił rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy), poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą KS Lublinianka. W 1927 miała miejsce fuzja Lublinianki z WKS Lublin, w wyniku której powstał nowy klub o nazwie WKS Unia. Drużyna grała do wybuchu wojny. W czasie II wojny światowej istniał zespół konspiracyjny pod nazwą WKS Unia, który grał m.in. przeciwko Lubliniance. Jesienią 1960 roku znowu doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii.
[edytuj] Informacje ogólne
- Pełna nazwa klubu: Klub Sportowy Lublinianka - Wieniawa
- Rok założenia: 1921
- Adres: Leszczyńskiego 19, 20-068 Lublin
- Telefon: 509-977-688
- Fax: (81)740-88-07
- Barwy: zielono-biało-czerwone
- Stadion: Stadion Lublinianki, pojemność - 20 000 miejsc (478 siedzących[4]) / oświetlenie - brak / boisko - 106 m x 69 m
- Trener: Marek Sadowski
- Kierownik Drużyny: Waldemar Wójcik
[edytuj] Zarząd klubu
- Prezes klubu: Krzysztof Gil
- vce Prezes ds. piłki młodzieżowej: Jerzy Wyroślak
- vce Prezes ds. organizacyjnych: Jerzy Chmura
- Sekretarz/Skarbnik klubu: Elżbieta Skalska
- Członek Zarządu: Mirosław Świerz
- Członek Zarządu: Henryk Pidek
- Członek Zarządu: Dariusz Grzybowski
-
[edytuj] Historyczne nazwy klubu
- Od 1921 Wojskowy Klub Sportowy Lublin
- Od 1923 Klub Sportowy Lublinianka
- Od 1926 Wojskowy Klub Sportowy Unia Lublin
- Od 1944 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
- Od 1950 Ogniwo Wojskowy Klub Sportowy Lublin
- Od 1953 Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy Lublin
- Od 1954 Ogniwo Lublin
- Od 1954 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
- Od 1994 Klub Sportowy Lublinianka
- Od 2002 Klub Sportowy Lublinianka Sportowa Spółka Akcyjna
- Od 2011 Klub Sportowy Lublinianka - Wieniawa
[edytuj] Lata 1921-1942
- sezon 1921 - w lecie 1921 powstaje Wojskowy Klub Sportowy Lublin, w skład którego wchodzą sekcje lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego zostaje por. Felicjan Sterba.
- sezon 1923 - w roku 1923 w klubie, odgrywającym czołową rolę w piłkarstwie Lublina następuje rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy) poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą - Klub Sportowy Lublinianka (KSL).
- 1924 - po wejściu drużyny w skład A-klasy zdobywa ona mistrzostwo z dużą przewagą punktową.
- sezon 1925 - Lublinianka wygrywa 2:1 (1:1) z Pogonią Wilno, co jest dużym sukcesem. Zespół przegrywa dwa mecze z bardzo silną Pogonią Lwów, ale pokazuje się z dobrej strony.
- sezon 1926 - w meczach o mistrzostwo Polski Lublinianka doznaje wysokich porażek z Pogonią Lwów i Cracovią. Powoduje to ostre wewnętrzne tarcia w klubie i doprowadza do fuzji Lublinianki z WKS Lublin. Powstaje nowy klub o nazwie WKS Unia.
- 1927 - Unia z dużą przewagą punktową, acz nie w najlepszym stylu, zdobywa mistrzostwo okręgu. Na trybunach zasiada jednak niewielu kibiców, a klub odczuwa braki finansowe i cierpi na niedobór wykwalifikowanego sztabu szkoleniowego.
- 1928 - powtórzenie osiągnięcia z roku poprzedniego, mimo pogarszającej się sytuacji w lubelskim środowisku piłkarskim.
- 1930 - Unia zdobywa mistrzostwo okręgu. W walce o wejście do ekstraklasy Unii nie wiedzie się jednak najlepiej - zespół przegrywa obydwa spotkania z Lechią Lwów i odpada z dalszej walki. W następnych latach klub kilkakrotnie próbuje awansować do ekstraklasy, jednakże bez powodzenia.
- 1938 - nowo wybrane władze OZPN uzdrawiają stosunki wewnętrzne w klubie, dając impuls do ożywienia działalności sportowej. W tym okresie wielki sukces odnoszą juniorzy Unii - kwalifikują się wraz z drużynami AKS Chorzów, Czarni Sosnowiec, Lechia Lwów, Pogoń Równe, Warta Poznań, Wisła Kraków, WKS Grodno do walki o mistrzostwo Polski. Krocząc od zwycięstwa do zwycięstwa, w finale rozgrywek spotykają się z Wisłą Kraków, a mecz finałowy o mistrzostwo Polski juniorów odbywa się w Warszawie w dniu 4 czerwca 1938 roku w przeddzień meczu Polska - Szwajcaria. Spotkanie kończy się olbrzymim sukcesem Unii. Po 90 minutach gry i po bramkach Siarkowskiego, Machaja i Rudnickiego piłkarze z Lublina pokonują 3:2 (0:1) Wisłę Kraków. WKS Unia Lublin zdobywa tytuł mistrza Polski juniorów.
- 1939 - z chwilą wybuchu wojny praktycznie zamiera wszelka działalność sportowa.
- 1942 - odbywają się pierwsze konspiracyjne mecze, które często przerywane są łapankami.
- 1944 - kres okupacji niemieckiej Lublina, a na początku sierpnia zaczynają na nowo organizować się kluby sportowe, wśród nich WKS Lublinianka.
- 1945 - w czerwcu powstaje lubelski OZPN, oraz poszczególne klasy rozgrywkowe. WKS Lublinianka trafia do A-klasy.
- sezon 1946 - WKS Lublinianka zdobywa mistrzostwo okręgu lubelskiego, lecz nie odnosi sukcesu w walce o ekstraklasę.
- 1948/1949 - WKS Lublinianka zdobywa mistrzostwo okręgu i wywalcza awans do nowo powstałej II ligi.
- 1949 - klub okazale debiutuje w II lidze, zajmując drugie miejsce za Garbarnią Kraków.
- 1950 - w wyniku reorganizacji sportu w Polsce z WKS Lublinianka odchodzą zawodnicy cywilni (tworząc KS Ogniwo Lublin), a klub przyjmuje nazwę OWKS Lublin.
- 1951 - OWKS Lublin zajmuje drugie miejsce w swojej grupie II ligi za Gwardią Warszawa.
- 1952 - następuje kolejna reorganizacja systemu rozgrywek, przez co OWKS Lublin spada z II ligi.
- 1953 - zostaje utworzona liga międzywojewódzka, do której trafia spadkowicz z Lublina. OWKS Lublin zostaje przemianowany na GWKS Lublin (Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy), w lidze międzywojewódzkiej zajmując piąte miejsce, natomiast Ogniwo Lublin plasuje się na miejscu ósmym.
- 1954 - zgodnie z zarządzeniem MON, dotyczącym likwidacji większości klubów typu WKS, GWKS Lublin ulega rozwiązaniu. W lidze międzywojewódzkiej pozostaje tylko Ogniwo Lublin.
- 1955 - Ogniwo Lublin przyjmuje nazwę Lublinianka i zajmuje drugie miejsce w lidze międzywojewódzkiej.
- 1956 - jesienią rozpoczyna się ogólnonarodowa dyskusja na temat organizacji sportu, a w grudniu zostaje reaktywowany lubelski OZPN.
- 1957 - walka o awans do II ligi nie przynosi Lubliniance żadnych efektów.
- 1958 - podobnie jak w sezonie poprzednim Lublinianka nie zdobywa awansu do II ligi, jednak odnosi duży sukces wygrywając z pierwszoligową Cracovią 5:3. Drugie cenne zwycięstwo Unia odnosi nad reprezentacją Armii Wietnamskiej 3:1 (1:0). Mistrzem okręgu w tym sezonie zostaje Lublinianka przed Unią. Unia nawiązuje kontakty z klubem z NRD, Vismut Planen.
- 1960 - WKS Unia po zdobyciu mistrzostwa okręgu kwalifikuje się do walki o awans do II ligi, a w fazie półfinałowej pokonuje Lotnika Warszawa i Gwardię Białystok. W grupie finałowej obok Unii o awans ubiegają się: Hutnik Nowa Huta, Arka Gdynia, Górnik Wałbrzych, AKS Chorzów i Górnik Konin. Decydujący mecz w listopadzie 1960 roku z Górnikiem Wałbrzych (2:0) ogląda ok. 20 000 widzów, WKS Unia awansuje do II ligi. Jesienią 1960 dochodzi do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii, a nowy klub przyjmuje nazwę WKS Lublinianka.
Zawodnicy KS Lublinianka w roku
1961.
- 1961 - drugoligowa Lublinianka osłabiona po awansie odejściem kilku podstawowych zawodników, po początkowych sukcesach, zaczyna osiągać coraz gorsze wyniki i stacza się w tabeli aż do strefy spadkowej. Jesienią 1961 klub spada z II ligi. Sukces odnoszą jednak juniorzy, kwalifikując się do finałowych walk o Mistrzostwo Polski juniorów, gdzie zajmują trzecie miejsce.
- 1961/1962 - Lublinianka podejmuje próbę powrotu do II ligi, jednak nieudaną. Ostatnie dwa mecze z Motorem 1:1 oraz 0:1 sprawiają, że to ten klub przechodzi dalej. W tym samym sezonie Lublinianka remisuje z mistrzem Polski Górnikiem Zabrze 2:2, oraz gromi Ruch Chorzów 5:1. W klubie oprócz piłki nożnej funkcjonuje w tym czasie kilka sekcji: judo, koszykówka, piłka ręczna, pływanie, podnoszenie ciężarów i strzelectwo sportowe.
[edytuj] Lata od 1974
W sezonach 1982/1983, 1994/1995 i 1995/1996 Lublinianka występuje jeszcze w II lidze. Sezon 1995/1996 przynosi jednak największy, trwający do dziś, kryzys klubu. WKS Lublinianka przechodzi reorganizację, większość sekcji zostaje zlikwidowanych - obecnie, oprócz sekcji piłki nożnej, funkcjonuje jeszcze tylko sekcja pływacka, stanowiąc jednakże odrębny klub. Mimo prób polepszenia sytuacji, w piłkarskiej hierarchii klub spada coraz niżej i zatrzymuje się dopiero w IV lidze. W 2001 roku teren, na którym znajduje się klub wydzierżawia na 30 lat norweska grupa inwestycyjna. Zostaje powołana sportowa spółka akcyjna, a większość akcji (90%) przypada w udziale Norwegom. Nowi właściciele ogłaszają ambitne plany - ma powstać galeria handlowa, hotel, multikino, oraz planowana jest również modernizacja stadionu. Pojawiają się jednak kłopoty natury formalno-prawnej, trwające do dnia dzisiejszego, a inwestycja zawisa w próżni.
W lecie 2011 roku, przed startem rozgrywek 4. ligi sezonu 2011/12, został powołany nowy klub na bazie zawodników Lublinianki i Wieniawy – KS Lublinianka-Wieniawa sp. z.o.o.[5]
- Liczba sezonów w II lidze: 11
- Liczba meczów: 290
- Punkty: 232
- Zwycięstwa: 79
- Remisy: 72
- Porażki: 139
- Bramki strzelone: 348
- Bramki stracone: 473
- Najwyższa wygrana w II lidze u siebie: Lublinianka - Błękitni Kielce 6:1 (1994/1995)
- Najwyższa wygrana w II lidze na wyjeździe:' ** Ognisko Siedlce - Lublinianka 2:5 (1949/1950), Spójnia Warszawa - Lublinianka 1:5 (1951/1952)
[edytuj] Sztab szkoleniowy
- Trener rocznika 1993/94 - Wojciech Dąbała
- Trener rocznika 1995/96 - Marcin Zakrzewski
- Trener rocznika 1997/98 - Dariusz Winiarczyk
- Trener rocznika 1999 - Sławomir Smyl
- Trener rocznika 2000 - Włodzimierz Garbiec
- Trener rocznika 2001 - Wojciech Kloc
- Trener grupy naborowej 2000/03 - Rafał Kalinowski
-
Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Lublinianki Lublin.
[edytuj] Wychowankowie Lublinianki
Wychowankowie Lublinianki grający w reprezentacji Polski:
[edytuj] Obecna kadra
- Bramkarze
- Obrońcy
- Pomocnicy
- Napastnicy
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Marek Sadowski
Multimedia w Wikimedia Commons
