| Kawasaki Kisen 川崎汽船 |
|
| Forma prawna | Spółka akcyjna |
| Data założenia | 5 IV 1919 |
| Lokalizacja | Kobe |
| Siedziba | Tokio |
| Prezes | Hiroyuki Maekawa |
| Branża | Żegluga |
| Produkty | przewóz ładunków i pasażerów, ubezpieczenia, składy celne, logistyka |
| Zatrudnienie | 588 (434 na lądzie, 154 na morzu) |
| Obroty | 857,2 mld jenów (marzec 2007) |
| Kapitał zakładowy | 39,3 mld jenów |
| [po japońsku i po angielsku Strona internetowa] | |
Kawasaki Kisen Kaisha (jap. 川崎汽船株式会社 Kawasaki Kisen Kabushiki-gaisha?) (znany również pod nazwą K Line) jedeno z większych przedsiębiorstw żeglugowych na świecie. Notowane na giełdach papierów wartościowych w: Tokio, Osace, Nagoi, Fukuoce, Frankfurcie i Brukseli.
Spis treści |
5 IV 1919 roku Kojiro Matsukata zjednoczył 3 przedsiębiorstwa Kawasaki Kisen, Kawasaki Zosen i Kokusai Kisen pod nazwą Kawasaki Kisen Kaisha a od trzech pierwszych liter K Line. Połączone przedsiębiorstwa dysponują 40-50 statkami parowymi i obsługują linie żegludowe na Atlantyk, Północną i Południową Amerykę, Afrykę, Morze Śródziemne i Morze Bałtyckie. Według danych z Lloyda, nowo utworzone przedsiębiorstwo K Line było na 13 miejscu na świecie w 1926 roku, za innym japońskim przedsiębiorstwem żeglugowym NYK (9 miejsce). Przed wybuchem II wojny światowej K Line dysponuje 36 statkami o łącznym tonażu 260 108 DWT.
Po wojnie z floty zostało tylko 12 statków,o łącznym tonażu 31 111 DWT. Odbudowa floty rozpoczęła się od ponownego wodowania KIYOKAKYOKAWA MARU, który zatonął w czasie wojny. I po otwrciu linii regularnej z Japonii do Bangkoku, wkrótce statki spod znaku K Line wróciły na światowe szlaki żegludowe. Począwszy od 1957 i budowy tankowca FUJIKAWA MARU armator wszedł na rynek przewozów ropy naftowej, a od 1960 na rynek przewozów rudy, dzięki rudowcowi FUKUKAWA MARU.
W latach 60' nastąpił spadek przewozów pasażerskich i wiele połączeń przedsiębiorstw żeglugowych. K Line połączył się Iino Kisen Kaisha stając się głównym przedsiębiorstwem w grupie Kawasaki Kisen z kapitalizacją 9 mld jenów. W 1968 pierwszy rejs do Stanów Zjednoczonych, odbył statek kontenerowy GOLDEN GATE BRIDGE. W tym samym roku ustanowiono też połączenie regularne Japonia-Daleki Wschód / Europa wspólnie z Mearsk Lines z Danii. Rozpoczęto również rozwój statków specjalnych do przewozu samochodów i towarów masowych - samochodomasowiec TOYOTA MARU NO. 1.
W 1969 roku uruchomiono połączenie kontenerowe Japonia / Wschodnia Australia. W 1970 roku ostanowiono serwis kontenerowy na trasie Japonia / Północno-Zachodnie wybrzeże Pacyfiku oraz ukończono budowę pierwszego japońskiego czystego samochodowca (Pure Car Carrier) TOYOTA MARU NO.10. W 1971 ustanowiono w Long Beach terminal kontenerowy International Transportation Service, Inc.. W 1973 roku uruchomiono połączenie kontenerowe Japonia-Daleki Wschód / Nowy Jork. K Line przystąpił do Dalekowschodniej Konferencji Frachtowej (Far Eastern Freight Conference). W 1975 ustanowiono Grupę ACE jako konsorcjum do zarządzania operacjami kontenerowymi na trasie Japonia-Daleki Wschód / Europa.
W 1983 do serwisu wchodzi pierwszy japoński statek do przewozu gazu naturalnego (LNG Carrier) BISHU MARU. W 1986 K Line nawiązuje współpracę z kolejami amerykańskimi i uruchamiają połączenie kontenerowe (Double Stack Train) z Long Beach do Chicago i Nowy Jorku. K Line opuszcza konsorcjum Japonia-Daleki Wschód / Nowy Jork i ustanawia własny serwis okołoziemski (Round the World Service - RTW) z dwoma kierunkami marszu Wschodni (East Bound) i Zachodni (West Bound). Od 1989 roku po utworzeniu zależnej spółki Seven Seas Cruises Co., Ltd., K Line chodzi na rynek przewozów pasażerskich i wycieczkowych. W 1991 z powodu obsługi drogą wodną, zawieszono połączenie kolejowe z Long Beach do Nowego Jorku. W 1994 wprowadzono do eksploatacji szeroki i o niewielkim zanurzeniu węglowiec CORONA ACE. Od 1995 roku K Line jest notowany na Tokijskiej giełdzie papierów wartościowych.
W 1996 roku wspólnie z Yang Ming Line z Tajwanu uruchamiają połączenie Japonia-Daleki Wschód / Ameryka Północna oraz Japonia-Daleki Wschód / Europa. W 1997 roku wspolnie COSCO (Chiny)i Yang Ming Line uruchomiono serwise konerenrowy Trans-Atlantic nazwany w skrócie TASCO. W 1999 roku departament przewozu samochodów otrzymuje certyfikat ISO 9002. W 2000 utworzono pierwszy K Line Logistics Holdings. Uruchomiono nowe serwisy kontenerowe Azja / amerykańskie wschodnie wybrzeże (przez Kanał Panamski), Azja / Morze Śródziemne i Morze Śródziemne / amerykańskie wschodnie wybrzeże. Z połączenia Taiyo Kaiun Kabushiki Kaisha z Kobe Nippon Kisen Kaisha, Ltd. powstaje Taiyo Nippon Kisen Co., Ltd. 2001 powstaje "K" Line Pte Ltd, w Singapurze. Do eksploatacji wschodzi pierwszy over-panamax,statek o rozmiarach większych by wpłynąć do Kanału Panamskiego, o nazwie pierwszego kontenerowca GOLDEN GATE BRIDGE. W 2002 roku uruchomiono linię kontenerową Europa / Azja / zachodnie wybrzeżę USA, obsługiwaną przez statki o pojemności 5500 TEU.Utworzono spółkę do promocji usług logistycznych K Line Total Logistics, LLC (KLTL) oraz K Line (Japan), Ltd. W 2006 roku wszedł do eksploatacji kontenerowiec o pojemności 8000 TEU HUMBER BRIDGE największy statek kontenerowy wybudowany kiedykolwiek w Japonii. W wyniku połączenia się K Line Air Service, Ltd. i K Logistics, Ltd. powstaje K LINE LOGISTICS, LTD.
Obecnie K Line należy do pierwszej dwudziestki największych armatorów kontenerowych na świecie oraz dzięki K Line Logistics może świadczyć pełną obsługę logistyczną.