Kabardyjczycy (samonazwanie: адыгэ, ros. кабардинцы) - mieszkańcy Kabardo-Bałkarii (Rosja); ok. 400 tys. (lata 90. XX wieku); Język kabardyński i czerkieski z rodziny kaukaskiej. Od czasów najazdów tureckich wyznają islam sunnicki, z wyjątkiem niewielkiej grupy prawosławnych "Kabardyjczyków mozdokskich".
Historycznie tradycyjnymi zajęciami były uprawa zbóż, pasterstwo. Zachowała się tradycja rozstrzygania spraw na zebraniach starszyzny, przetrwały pozostałości więzi rodowych, w tym krwawej zemsty. Podstawą utrzymania była uprawa zbóż i warzyw, sadownictwo, hodowla, znani zwłaszcza z hodowli koni. Bogaty folklor: pieśni i epos nartyjski (opisujący niezwykłe przygody bohaterów - Nartów), częściowo zbieżny z mitologią grecką - np. bohater Sosruko (kab. Сосрукъуэ), który wykradł ogień i dał go ludziom (por. Prometeusz).
Nazwa własna Czerkiesów i Kabardyjczyków to Adygowie (kab. адыгэ, adyge).