Kadencja (z łac. cadere co oznacza opadać) to połączenie akordów mające charakter zakończenia, a w harmonii klasycznej połączenie trójdźwięków: Toniki, Subdominanty i Dominanty (T, S i D). Kończą one utwór muzyczny lub jego część.
Kadencje są nieraz bardzo rozbudowane, zwłaszcza w większych formach, jak symfonia, koncert.
Rodzaje prostych kadencji:
- kadencja wielka doskonała: S – D – T. Daje zakończenie definitywne, uroczyste.
- kadencja mocna (inaczej nazywana małą kadencją doskonałą): D – T. Daje zakończenie w sposób mocny i zdecydowany.
- kadencja plagalna (zwana też kadencją kościelną: S – T lub °D – T. Daje zakończenie słabe.
- kadencja niepełna (nazywana kadencją zawieszoną lub półkadencją): S – D lub T – D. Daje efekt zawieszenia, oddziela dwa zdania muzyczne.
- kadencja zwodnicza: D – TVI, w której dominanta rozwiązuje się na tonikę szóstego stopnia. Jak na to wskazuje nazwa, po dominancie naturalnie oczekiwana jest tonika, natomiast następstwo toniki szóstego stopnia daje efekt zaskoczenia.
[edytuj] Zobacz też
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
