Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Kaia Kanepi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Kaia Kanepi
Kaia Kanepi
Państwo  Estonia
Miejsce zamieszkania Haapsalu
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1985
Tallinn
Wzrost 180 cm
Masa ciała 72 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 16 (14 lutego 2011)
Australian Open 3R (2009)
Roland Garros QF (2008)
Wimbledon QF (2010)
US Open QF (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 106 (6 czerwca 2011)
Australian Open 2R (2011)
Roland Garros 2R (2009, 2011)
Wimbledon 3R (2008)
US Open 1R (2006-2008)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kaia Kanepi (ur. 10 czerwca 1985 w Tallinnie) – estońska tenisistka; od 2000 roku o statusie profesjonalnym, pierwsza rakieta swojego kraju.

Jako juniorka wygrała wielkoszlemowy Roland Garros 2001, w którego finale pokonała Swietłanę Kuzniecową i została liderką rankingu juniorskiego.

W czerwcu 2006 roku osiągnęła pozycję 62 w rankingu światowym. Jest zawodniczką praworęczną, z oburęcznym backhandem, o bardzo dobrych warunkach fizycznych. Reprezentowała Estonię na letnich igrzyskach olimpijskich w 2000 roku w Sydney i w 2004 roku w Atenach. Obecnie jest najwyżej notowaną zawodniczką w kraju i jednocześnie jedyną Estonką sklasyfikowaną w pierwszej setce rankingów światowych (druga jest Maret Ani).

W turnieju zawodowym zadebiutowała w Wiedniu w 2001 roku, w pierwszej rundzie trafiła na znacznie wyżej notowaną zawodniczkę, Anke Huber, z którą przegrała. Rok później dostała się do turniejów głównych w Portorož i w Helsinkach. W latach 2003–2004 odnosiła sukcesy w rozgrywkach ITF, wygrywając kolejne turnieje. Jednak na IO w Atenach przegrała już w pierwszej rundzie. Odniosła kontuzję kolana, która wyeliminowała ją z rozgrywek do lutego 2005.

Rok 2005 to jeden z najlepszych sezonów w jej dotychczasowej karierze. Jako pierwsza w historii Estonka osiągnęła półfinał turnieju zawodowego (w Kalkucie), ulegając dopiero wysoko notowanej Rosjance Anastazji Myskinie. Zakwalifikowała się do turnieju w Hasselt i wygrała kolejny turniej ITF.

Na początku sezonu 2006 kilkakrotnie odpadła we wczesnych rundach turnieju. Zaliczyła debiut wielkoszlemowy, na Roland Garros, odpadając w drugiej rundzie (w pierwszej rundzie wygrała z Květą Peschke, a w drugiej "urwała" seta Anabel Medinie Garrigues). Zadebiutowała też w dwóch pozostałych turniejach Wielkiego Szlema, osiągnęła trzecią rundę US Open (porażka z Virginie Razzano). Odnotowała awans z miejsca 87 na 72 w rankingu światowym. Na tydzień przed zakończeniem sezonu doszła do finału turnieju zawodowego. Był to turniej Gaz de France Stars w Hasselt. Kaia przebrnęła trzy rundy eliminacji, jako zawodniczka rozstawiona z siódemką, ograła między innymi pierwszą rakietę Luksemburga, Anne Kremer. W turnieju głównym ograła kolejno: Nathalie Dechy, Eleni Daniilidou, [2] Francescę Schiavone i Michaëllę Krajicek, ulegając w decydującym meczu rozstawionej z numerem [1] Kim Clijsters 3:6, 6:3, 4:6. Została pierwszą Estonką, która zagrała w finale zawodowej imprezy tenisowej i umocniła się na pozycji liderki wewnętrznych rankingów Estonii.

W 2008 roku grała we wszystkich turniejach Wielkoszlemowych i w trzech wygrała przynajmniej po jednym meczu w turnieju głównym. W turnieju Roland Garros pokonała w turnieju głównym kolejno – Yuan Meng z Chin 6/2 6/2, następnie rozstawioną Rosjankę Annę Czakwetadze 6:4, 7:6, Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 6:1, 5:7, 7:5 i Petrę Kvitovą 6:3, 3:6, 6:1, ulegając dopiero Swietłanie Kuzniecowej 5:7, 2:6.

Sezon 2009 był dla Estonki podzielony na dobrą część i złą część. Na początku sezonu odpadła co prawda w 1 rundzie Australian Open, jednak później dotarła do 3 rundy turnieju w Indian Wells i w Miami (warto odnotować, że w Miami przegrała w 3 rundzie z Agnieszką Radwańską 3:6, 4:6). Na początku kwietnia dotarła do ćwierćfinału turnieju w Marbelli. Po nieudanym turnieju w Barcelonie w maju Kanepi dość niespodziewanie osiągnęła ćwierćfinał w Rzymie eliminując kolejno amerykańską kwalifikantkę Vanię King 6/4 6/3, Austriaczkę Sybille Bammer 7:5, 6:3, Szwajcarkę Patty Schnyder 6/3 6/0 i ulegając dopiero Wiktorii Azarence 6:7, 3:6. Głównie ten turniej pozwolił awansować Kanepi na 18 – najwyższe w rankingu – miejsce 25 maja właśnie 2009 roku. Jeszcze przed 25 maja Kanepi odpadła w 1 rundzie turnieju w Madrycie i turnieju Roland Garros. Do końca sezonu nie udało jej się już wygrać żadnego meczu w cyklu WTA. Tym sposobem sezon zakończyła już w siódmej dziesiątce rankingu WTA.

2010 rok zaczął się dla Estonki dużo lepiej – w Auckland sprawiła sensację eliminując rozstawioną z numerem 2 Chinkę Li Na. Potem przegrała z wracającą do dobrej formy Rosjanką Marią Kirilenko 2/6 3/6. W Hobart spotkała się w 1 rundzie z inną Chinką Zheng Jie rozstawioną z numerem 7 i przegrała po wyrównanym meczu 6:4, 3:6, 6:7. Pod koniec stycznia osiągnęła jeszcze 2 rundę wielkoszlemowego turnieju Australian Open pokonując Tajwankę Chan Yung-jan 7:6, 6:2 i przegrywając z rozstawioną z numerem 19 Rosjanką Nadią Pietrową 4:6, 4:6. W lutym Kanepi zaprezentowała się z bardzo dobrej strony w Memphis osiągając ćwierćfinał. W Acapulco dotarła do 2 rundy, w 1 gromiąc reprezentantkę gospodarzy Alejandrę Granillo. W marcu Kanepi wzięła udział we wszystkich możliwych turniejach, ale tylko w Monterrey awansowała do 2 rundy. Mimo lepszej formy niż w drugiej połowie 2009 roku, Estonka wypadła z pierwszej 100. W kwietniu Kanepi odpuściła sobie starty w turniejach cyklu WTA i startowała z powodzeniem w turniejach mniejszej rangi. Dzięki dobrym występom wróciła do czołowej 100.

W maju wystąpiła w wielkoszlemowym Roland Garros, gdzie po pokonaniu Francuzki Pauline Parmentier 6/3 6/1 przegrała po walce z rozstawioną z numerem 4 Serbką Jeleną Janković 2/6 6/3 4/6.

W czerwcu wystąpiła w turnieju w Birmingham. Będąc kwalifikantką znalazła się w ćwierćfinale – pokonała w nim niespodziewanie rozstawioną z numerem 12 Brytyjkę Elenę Baltachę w 1 secie 6/1, po czym przeciwniczka zrezygnowała z gry, następnie wygrała z Australijką Jarmilą Groth 7/6 7/5, Michelle Larcher de Brito 6/2 6/2 po czym przegrała z rozstawioną z numerem 1 Chinką Li Na 4/6 2/6. Na porażkę miały wpływ dwa mecze w 1 dniu – właśnie z Li Na oraz z Michelle Larcher de Brito.

Potem przyszedł czas na Wimbledon. Estonka znajdowałą się przed jego rozpoczęciem na 79 miejscu w rankingu. Kanepi znowu brała udział w kwalifikacjach, w których dość pechowo została rozstawiona z numerem 1 – oznaczało to, że gdyby o jedna zawodniczka więcej znajdująca się przed nią zrezygnowała z gry w Wimbledonie Kanepi znalazła by się w turnieju bez kwalifikacji. W 1 rundzie kwalifikacji pokonała Ukrainkę Olhę Sawczuk 6:1 7/5, potem wyeliminowała Jelenę Bowinę 6/1 6/2 a w ostatniej rundzie pokonała Serbkę Ajlę Tomljanović w takim samym stosunku. W 1 rundzie głównego turnieju trafiła na rozstawioną z 6 Samanthę Stosur – niedawną finalistkę French Open. Ku zdumieniu wielu kibiców wygrała ten mecz 6/4 6/4. W kolejnej rundzie jej rywalką była mało znana Rumunka Edina Gallovits. Mimo marnej reputacji Gallovits stawiła zacięty opór – przegrała z Kanepi 4:6, 5:7. W 3 rundzie Kanepi wyeliminowała numer 31 turnieju – zwyciężczynię turnieju Warsaw Open Alexandrę Dulgheru czyli kolejną Rumunkę – w bardzo jednostronnym meczu 6/1 6/2. W kolejnej rundzie jej rywalką była Klára Zakopalová. Czeszka przegrała z Estonką 2:6, 4:6. W opublikowanym następnego dnia rankingu Kanepi znalazła się na 80 miejscu – pozycję niżej niż w poprzednim. Zagrała w ćwierćfinale z następną Czeszką – Petrą Kvitovą, z którą w 2008 roku grała o ćwierćfinał Roland Garros – wówczas wygrała po 3 setach Kanepi. Pierwszego seta wygrała Kanepi 6:4. W drugim po tie-breaku triumfowała Kvitová 7:6. W trzecim secie Kanepi prowadziła 4:0 i serwowała, następnie prowadziła 5:2 i 6:5 by przegrać ten set 6:8. Mimo porażki Kanepi awansowała aż o 42 miejsca w rankingu – na 38 miejsce.

Spis treści

[edytuj] Turnieje WTA

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Zwyciężczyni (3)

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 18/07/2010 Włochy Palermo, Palermo International 220 000 ziemna Włochy Flavia Pennetta 6:4, 6:3
2. 08/01/2012 Australia Brisbane, Brisbane International Premier 655 000 twarda Słowacja Daniela Hantuchová 6:2, 6:1
3. 05/05/2012 Portugalia Estoril, Estoril Open International 220 000 ziemna Hiszpania Carla Suárez Navarro 3:6, 7:6(6), 6:4

[edytuj] Finalistka (3)

Lp. Data Turniej Nawierzchnia Finalistka Wynik
1. 5 listopada 2006 Belgia Hasselt twarda Belgia Kim Clijsters 3:6, 6:3, 4:6
2. 5 października 2008 Japonia Tokio twarda Dania Caroline Wozniacki 2:6, 6:3, 1:6
3. 23 października 2011 Rosja Kremlin Cup twarda Słowacja Dominika Cibulková 6:3, 6:7, 5:7

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Finalistka (1)

Lp. Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Finalistki Wynik
1. 15 kwietnia 2012 Dania Kopenhaga twarda (hala) Szwecja Sofia Arvidsson Japonia Kimiko Date-Krumm
Japonia Rika Fujiwara
2:6, 6:4, 5-10

[edytuj] Historia występów w Wielkim Szlemie

Tournament 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Australian Open 2R 1R 3R 2R 2R 2R
French Open 2R 1R QF 1R 2R 3R
Wimbledon 1R 2R 1R 1R QF 1R
US Open 3R 1R 2R 1R QF 2R

[edytuj] Wygrane turnieje singlowe ITF

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaia_Kanepi&oldid=31086554
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty