Kalendarz radziecki

Kartka z kalendarza radzieckiego, 12 grudnia 1937 – dzień wyborów do Rady Najwyższej ZSRR Charakterystyczny jest brak tradycyjnej nazwy dnia tygodnia i zastąpienie go zapisem szósty dzień sześciodniówki

Radziecki kalendarz rewolucyjny – kalendarz, który wprowadzono w ZSRR 1 października 1929 r. Od 1 grudnia 1931 r. kalendarz ten był wielokrotnie zmieniany, ostatecznie powrócono do kalendarza gregoriańskiego 26 czerwca 1940 r.

Nawet w czasie obowiązywania tego kalendarza, równolegle w niektórych przypadkach posługiwano się kalendarzem gregoriańskim, jako pomocniczym.

Kalendarz ten dzielił rok na 12 miesięcy, oraz tygodnie, których liczba zmieniła się w czasie obowiązywania kalendarza.

Rok

Zasadniczo numeracja lat była kontynuacją systemu gregoriańskiego, lecz niekiedy stosowano dodatkowy zapis licząc od lata rewolucji np. 4 rok Socjalistycznej Rewolucji ( 4 год социалистической революции). Zapis taki pojawiał się niekiedy w kalendarzach (jako dodatkowy) także w latach późniejszych, po rezygnacji z kalendarza rewolucyjnego. Ostatecznie takie frazy pojawiły się w niektórych kalendarzach na 1991 r.

Miesiąc

Każdy miesiąc miał 30 dni. Pozostałe 5 lub 6 dni określano jako "bezmiesięczne wakacje" (безмесячные каникулы). Nie wchodziły one w skład żadnego miesiąca ani tygodnia, posiadały za to własne nazwy:

• następny dzień po 30 stycznia – Dzień Lenina (День Ленина)
• 2 kolejne dni po 30 kwietnia – Dni pracy (Дни труда)
• 2 kolejne dni po 7 listopada – Dni przemysłowe (Индустриальные дни)
• w roku przestępnym dodatkowy dzień – Dzień przestępny (високосный день) następował po 30 lutego.

Już 1 grudnia 1931 r. nastąpiła pierwsza zmiana tego kalendarza polegająca na przywróceniu poprzedniego systemu liczenia dni w roku.

Tydzień

W latach 1929—31 tydzień składał się z 5 dni. W szczególny sposób wyznaczano dni wolne od pracy: robotnicy byli podzieleni na 5 grup, którym przydzielono poszczególne kolory (żółty, różowy, czerwony, fioletowy, zielony), zaś każda taka grupa posiadała wolne innego dnia. Reforma ta była bardzo niepopularna, jakkolwiek bowiem zwiększyła ogólną liczbę wolnych dni w roku o ok. 27%, to znacznie skomplikowała stosunki społeczne, zwłaszcza rodzinne, gdyż wolny dzień członków rodziny mógł przypadać innego dnia.

1 grudnia 1931 r. 5-dniowy tydzień zastąpiono 6-dniowym (шестидневка). Dzień wolny przypadał już konkretnego dnia, t.j. 6, 12, 18, 24 i 30 dnia każdego miesiąca (oraz 1 marca, który zastąpił zlikwidowany 30 lutego).

Powrót do 7-dniowego tygodnia nastąpił 26 czerwca 1940 r. Początkowo za pierwszy dzień tygodnia uważano niedzielę, następnie – poniedziałek.