| Kamal Ganzuri | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 stycznia 1933 Al-Minufijja |
| Okres urzędowania | od 7 grudnia 2011 |
| Poprzednik | Essam Szaraf |
| Okres urzędowania | od 2 stycznia 1996 do 5 października 1999 |
| Poprzednik | Atef Sedki |
| Następca | Atef Ebeid |
Kamal Ganzuri (ar. كمال الجنزورى, 12 stycznia 1933) − egipski polityk i ekonomista, były minister, wicepremier w latach 1985-1996. Premier Egiptu w latach 1996-1999 oraz ponownie od 7 grudnia 2011.
Kamal Ganzuri urodził się w 1933. Ukończył Wydział Rolnictwa na Uniwersytecie Kairskim, po czym uzyskał tytuł doktora ekonomii na University of Michigan w Stanach Zjednoczonych[1].
Na początku lat 60. powrócił do Egiptu, zostając członkiem zarządu Akademii Zarządzania A. Sadata (Sadat Academy for Management Sciences) oraz doradcą ekonomicznym Arabskiego Banku Rozwoju Gospodarczego w Afryce, a następnie doradcą prezydenta Anwara Sadata. Wszedł również w skład Narodowych Rad Specjalistycznych ds. produkcji, edukacji i usług[2][3].
W 1973 został profesorem w Narodowym Instytucie Planowania. W latach 1974-1975 zajmował stanowisko podsekretarza w Ministerstwie Planowania[3]. Od 1976 do 1977 był gubernatorem Nowej Doliny, a w 1977 przez pół roku sprawował urząd gubernatora Bani Suwajf[2]. W 1977 objął stanowisko dyrektora Narodowego Instytutu Planowania[2][3].
Po dojściu do władzy w 1981 przez Hosniego Mubaraka, został w następnym roku mianowany ministrem planowania. W 1984 objął stanowisko ministra współpracy międzynarodowej, a od 1985 do 1996 zajmował stanowisko wicepremiera. Od 2 stycznia 1996 do 5 października 1999 pełnił funkcję premiera Egiptu[1][2][3]. Jako ekonomista był jednym z głównych autorów reform gospodarczych zapoczątkowanych w 1991[1]. W czasie pierwszej kadencji premiera jego rząd opracował szereg planów gospodarczych, w tym zrealizowany plan rozwoju i rekultywacji ziemi w dorzeczu Nilu oraz porzucony długookresowy plan rozwoju Egiptu do roku 2017. Ściśle współpracował z Międzynarodowym Funduszem Walutowym. W czasie jego kadencji poziom ubóstwa w kraju spadł z 21% do 17%. Wskutek swoich działań zyskał wówczas przydomek "premiera ubogich", a poprzez współpracę z opozycją również miano "premiera opozycji"[3]. Po dymisji ze stanowiska wycofał się z życia publicznego[1].
24 listopada 2011 Najwyższa Rada Sił Zbrojnych, rządząca Egiptem po rewolucji i obaleniu prezydenta Mubaraka, wyznaczyła go na stanowisko szefa rządu, trzy dni po rezygnacji premiera Essama Szarafa. Zmiana na stanowisku premiera nastąpiła pod wpływem nowej fali protestów społecznych, do których doszło z powodu niezadowolenia części obywateli z tempa i zakresu zmian po egipskiej rewolucji. Protestujący domagali się przekazania władzy w ręce cywilne oraz przeprowadzenia wyborów prezydenckich w możliwie jak najwcześniejszym terminie[4].
7 grudnia 2011 zaprzysiężony został rząd Kamala Ganzuriego, określony przez premiera mianem "rządu ocalenia narodowego". W jego składzie znaleźli się zarówno członkowie wcześniejszego gabinetu, jak i nowo powołani ministrowie. Najwyższa Rada Sił Zbrojnych w wydanym w tym dniu dekrecie delegowała na ręce premiera wszystkie kompetencje szefa państwa, z wyłączeniem uprawnień dotyczących sił zbrojnych oraz sądownictwa. Już wcześniej zadecydowała o przeprowadzeniu wyborów prezydenckich we wcześniejszym terminie, w czerwcu 2012. Do tego czasu władzę sprawować miał rząd premiera Ganzuriego[5][6].