| Kamień Pomorski | |||
Ratusz i rynek |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||
| Powiat | kamieński | ||
| Gmina | Kamień Pomorski gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1274 | ||
| Burmistrz | Bronisław Karpiński | ||
| Powierzchnia | 10,74 km² | ||
| Wysokość | 10 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
9094 853,3 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 91 | ||
| Kod pocztowy | 72-400 | ||
| Tablice rejestracyjne | ZKA | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
4324307034 | ||
| SIMC | 0979113 | ||
| Hasło promocyjne: U nas jest klimat | |||
|
Urząd miejski
ul. Stary Rynek 172-400 Kamień Pomorski |
|||
| Strona internetowa | |||
Kamień Pomorski (niem. Cammin in Pommern) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kamień Pomorski. Uzdrowisko położone na Pobrzeżu Szczecińskim, nad brzegiem Zalewu Kamieńskiego. Druga siedziba archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej i tutejszego dekanatu. Zlokalizowany tu jest port morski z basenem rybacko-żeglarskim.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 9094 mieszkańców[1].
Spis treści |
Miasto położone jest na Pobrzeżu Szczecińskim, dokładnie Wybrzeżu Trzebiatowskim w rozlewisku cieśniny Dziwny tworzącej tutaj Zalew Kamieński. Miasto leży nad dwoma zatokami zalewu: Karpinką od północy i Promną od zachodu, za którą znajduje się Wyspa Chrząszczewska. Miejscowość znajduje się 90 km na północny wschód od Szczecina.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 10,74 km²[2].
Kamień Pomorski leży w północnej części Pomorza Zachodniego. W latach 1946–1998 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego.
Centrum Kamienia Pomorskiego znajduje 7 km od wybrzeża Morza Bałtyckiego. Miasto ma pośredni dostęp do morza poprzez cieśninę Dziwnę.
Rozlewiska wodne (cieśnina Dziwna i jej części: Zalew Kamieński, Zatoka Cicha) są wykorzystywane do uprawiania sportów wodnych i czynnego wypoczynku na wodzie (żeglarstwa, kajakarstwa, windsurfingu oraz wędkarstwa).
Miasto położone jest na wysokości 10 m n.p.m.[potrzebne źródło]
Na terenie miasta występują istotne w lecznictwie źródła solankowe i pokłady borowiny. Walory te przyczyniły się do rozwoju lecznictwa uzdrowiskowego. Uzdrowisko wykorzystuje obecnie odwiert solanki (Edward II) w pobliżu zakładu balneologicznego oraz złoże borowiny w odległości 200 m od sanatorium[3], a także wody zmineralizowane z nowego ujęcia w Dziwnówku.
Na terenie katedralnym, znajduje się wirydarz z gatunkami drzew i krzewów[potrzebne źródło].
Pomniki przyrody[4]:
Pod względem klimatycznym Kamień Pomorski należy do dzielnicy bałtyckiej. Zaznacza się tu silnie wpływ klimatu morskiego: wilgotność powietrza, długotrwałość zim, amplituda temperatur[3].
Jak wynika z danych stacji meteorologicznej w Kamieniu, średnia roczna temperatur na tym obszarze waha się w granicach 7-8,3 °C. Najcieplejszy miesiąc to sierpień, a najchłodniejszy – styczeń. Temperatura maksymalna mieści się w granicach 32,1° do 33,1 °C, a minimalna od -18,6° do -19,2 °C. Roczna suma opadów waha się w granicach 550-650 mm. Długość okresu wegetacyjnego wynosi 210-220 dni. Wiatry wieją najczęściej z kierunku płd.-zach.(SW) i płn.-zach (NW)[3].
Na terenie uzdrowiska znajdują się udokumentowane następujące naturalne surowce lecznicze: złoża torfu leczniczego – borowina, wody lecznicze – solanki[5].
W uzdrowisku prowadzone jest leczenie w następujących kierunkach: choroby reumatyczne, choroby kardiologiczne i nadciśnienie (w tym wczesna rehabilitacja), choroby dolnych dróg oddechowych, choroby neurologiczne, choroby ortopedyczno-urazowe, choroby dziecięce: (choroby kardiologiczne, choroby dolnych dróg oddechowych, choroby górnych dróg oddechowych)[6].
W Kamieniu Pomorskim znajduje się 5 zakładów lecznictwa uzdrowiskowego[7]:
Jest wysoce prawdopodobne, że ciągłość udokumentowanej źródłami historii zasiedlenia tego miejsca sięga blisko 1850 lat. W czasach antycznych w okolicach Kamienia istniała miejscowość o nazwie Rugium. Została ona odwzorowana na antycznej mapie Ptolemeusza z lat 142-147 n.e. Według wielu hipotez miejscowość ta, zasiedlona przez plemię Rugian, znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie Kamienia lub w jego miejscu, i wynika to z położenia tej miejscowości na wschód względem ujścia rzeki Odry oraz z usytuowania względem innych zidentyfikowanych już miejscowości Pomorza.
W IX–XI w. była tu osada rybacka i portowa, która otrzymała prawa miejskie w 1274 r.
W 1176 r. przeniesiono z Wolina i powołano w Kamieniu biskupstwo, które podlegało arcybiskupowi gnieźnieńskiemu. W latach niepokoju i rywalizacji państw ościennych o Pomorze biskup kamieński uniezależnił się od arcybiskupa gnieźnieńskiego i od ok. 1188 r. podlegał bezpośrednio Rzymowi[8].
W 1876 r. przypadkowo odkryto źródła solankowe, z czasem zaczęto też stosować borowinę z okolicznych torfowisk.
Nazwa miasta ma pochodzenie wenedyjskie i pierwszy raz pojawia się w żywotach Ottona z Bambergu (u Herborda "civitas ducis Camina", u Eba "castrum magnum Gamin" lub "in urbe Games"). Inne występujące nazwy to Chamin i Camyna. Bulla z 14 października 1140 dla biskupstwa pomorskiego podaje "Chamin cum taberna et foro". W bulli protekcyjnej z 25 lutego 1188 napisano "apud civitatem Camyn". Ostatecznie w XIII w. ustaliła się forma Camin.
Nazwa łączona jest z ogromnym głazem narzutowym (obwód w najszerszym miejscu 20 m) położonym w korycie Dziwny. Ten "Głaz Królewski" służył jako oznacznik w żegludze, przyczyniając się do powstania nazwy miasta[9].
Kamień znajdujący się na północ od miejscowości Buniewice na wyspie Chrząszczewskiej, od którego wzięła się nazwa miasta Kamień Pomorski
Na terenie Kamienia Pomorskiego zachował się historyczny układ przestrzenny z okresu średniowiecznej lokacji. Cały obszar Starego Miasta został wpisany do rejestru zabytków[10]. Zespół katedralny w Kamieniu został zakwalifikowany jako pomnik historii. Miasto znajduje się na szlaku zabytków sztuki romańskiej.
Miasto ma status uzdrowiska.
W zachodniej części miasta nad zalewem mieści się Port Kamień Pomorski, w którym dobrze rozwinięte jest rybołówstwo indywidualne, żeglarstwo i od kilku lat turystyka pasażerska. Zanikła funkcja transportowo–przeładunkowa pomimo istniejącego w porcie potencjału technicznego[11].
W powiatowym urzędzie pracy w listopadzie 2008 roku było zarejestrowanych 532 bezrobotnych mieszkańców Kamienia Pomorskiego[12].
Struktura demograficzna mieszkańców Kamienia Pomorskiego wg danych z 31 grudnia 2007[13]:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 9138 | 100 | 4825 | 52,8 | 4313 | 47,2 |
| wiek przedprodukcyjny (0–17 lat) | 1543 | 16,89 | 757 | 8,28 | 786 | 8,6 |
| wiek produkcyjny (18–65 lat) | 6156 | 67,37 | 3074 | 33,64 | 3082 | 33,73 |
| wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat) | 1439 | 15,75 | 994 | 10,88 | 445 | 4,87 |
Na terenie miasta znajdują się 3 przedszkola oraz 2 szkoły podstawowe. Ponadto w Kamieniu Pomorskim znajdują się:
Imprezy cykliczne w Kamieniu Pomorskim:
Kamieńska drużyna piłki nożnej to MGLKS "Gryf" Kamień Pomorski. Zespół rozgrywa mecze na stadionie przy ulicy Wolińskiej. Klub powstał w 1946 roku i obecnie gra w IV lidze (grupa zachodniopomorska). Klub posiada barwy niebiesko-biało-czerwone.
W Kamieniu ukazują: tygodnik Dziennik Powiatu Kamieńskiego, dwutygodnik Pomorzanin, zawsze w piątek Głos Szczeciński z dodatkiem Głos Kamienia Pomorskiego. Istnieje także kilka serwisów internetowych z wiadomościami na temat powiatu. W mieście działa również telewizja kablowa Vectra.
W Kamieniu Pomorskim działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły:
Przez miasto przechodzi droga wojewódzka nr 107, która łączy miasto z drogą krajową nr 3 oraz biegnie w kierunku wybrzeża (Dziwnówek). Na południe od miasta droga ta łączy się z drogą wojewódzką nr 106 łączącą miasto z Golczewem i drogą krajową nr 6. Do miasta prowadzi także droga wojewódzka nr 103 odchodząca z Trzebiatowa.
W mieście znajduje się stacja kolejowa, z której odjeżdżają pociągi do Wysokiej Kamieńskiej i Szczecina.
Planowana jest organizacja szlaku wodnego Berlin - Szczecin - Bałtyk.
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Kamienia wybierają do rady miejskiej 10 radnych (10 z 15); pozostałych 5 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Kamień Pomorski. Organem wykonawczym władz jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz na Starym Rynku.
Burmistrzowie Kamienia Pomorskiego:
W mieście znajduje się starostwo kamieńskie oraz sąd rejonowy.
Mieszkańcy Kamienia Pomorskiego wybierają parlamentarzystów z okręgów wyborczych z siedzibą komisji w Szczecinie, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
Lista osób urodzonych w Kamieniu Pomorskim, które mają biogram na stronach Wikipedii:
Ewald Jürgen Georg von Kleist przez 25 lat był dziekanem kamieńskiej katedry.
W latach 1965–1970 w Kamieniu Pomorskim mieszkał i pracował rzeźbiarz Wojciech Gryniewicz, który wspólnie z Adamem Kordalem w 1967 roku założyli pierwsze Kino i Dyskusyjny klub filmowy DKF POWIĘKSZENIE w Kamieniu. Stefan Jędrzejewski, artysta malarz odznaczony w 2009 roku Złotą Wstęgą Kamieńską za zasługi dla kultury Kamienia Pomorskiego[14].
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||