| Kamienica Loitzów w Szczecinie |
|
Kamienica Loitzów w Szczecinie |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Szczecin |
| Adres | ul. Kurkowa 1, 70-543 Szczecin |
| Styl architektoniczny | gotyk |
| Rozpoczęcie budowy | 1539 |
| Ukończenie budowy | 1547 |
| Zniszczono | 1944 |
| Odbudowano | 1955 |
| Pierwszy właściciel | Hans Loitz |
| Kolejni właściciele | Książęta pomorscy, Rosenhandt, Bracia Dubendorf |
| Na mapach: | |
Kamienica Loitzów (niem. Schweitzerhof[1]) - jeden z najbardziej znanych i najcenniejszych zabytków Szczecina z epoki późnego gotyku, jeden z niewielu budynków dawnego budownictwa mieszczańskiego w mieście.
Spis treści |
Kamienicę budowano stopniowo w latach 1539-1547 na polecenie bankierskiego rodu Loitzów (mi.n. Hans II i Anna Loitz). Po bankructwie rodziny Loitzów i ich ucieczce do Polski w 1572 kamienicę przejęli Książęta pomorscy. Po upadku Księstwa pomorskiego dom w połowie XVII w. stał się siedzibą szwedzkiego radcy Rosenhandta[1].
W XVIII wieku dom przejęli bracia Dubendorf. Założyli w niej cukiernię zwaną odtąd Dworem Szwajcarskim[1]. Dokonali oni dewastacji kamienicy. Poprzez wykonanie nadbudowy zniszczono ozdobne szczyty, zaś wnętrza pokryte drewnianymi, malowanymi i rzeźbionymi stropami podzielono na małe mieszkania czynszowe[potrzebne źródło]. Podczas II wojny światowej w roku 1944 w wyniku nalotu wnętrze kamienicy zostało doszczętnie wypalone.
Odbudowano ją w 1955, od tego czasu mieści się tu Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych[1].
Cechy charakterystyczne budynku: