Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Kanał Ren-Men-Dunaj – kanał żeglugowy w Niemczech, łączący zlewiska Morza Północnego i Morza Czarnego.
Budowa kanału została zapoczątkowana w 1925 roku a zakończona w 1992. Obecnie składa się ze skanalizowanych odcinków rzek Men (od jej ujścia do Renu do miasta Bamberg), Regnitz (lewy dopływ Menu) i Altmühl (lewy dopływ Dunaju), połączonych kanałem Men-Dunaj oraz Dunaju (od miasta Kelheim do Ratyzbony). Ma długość 171 km i przeznaczony jest dla jednostek o nośności do 1,5 tys. ton, o maksymalnych wymiarach 190 m długości i 11,45 m szerokości. Głębokość tranzytowa kanału wynosi 2,7 m, zaliczany jest on do klasy Vb. Pokonanie różnicy wysokości umożliwia 16 śluz oraz dwie podnośnie windowe. Najwyższa spośród nich ma wysokość blisko 25 m. Większość śluz ma instalację umożliwającą odzyskiwanie wody zużytej podczas śluzowania i przechowywanie jej w specjalnych zbiornikach. Głównymi miastami nad kanałem są Frankfurt nad Menem, Würzburg, Bamberg, Norymberga i Ratyzbona. Jest to jedyna śródlądowa droga wodna łącząca Morze Północne i Morze Czarne. Odcinek kanału pomiędzy śluzami Hilpoltstein i Bachhausen przecina kontynentalny dział wodny i jest najwyżej na świecie (406 m) położonym miejscem dostępnym od strony morza dla jednostek pływających.
Pierwsze konkretne plany kanału pojawiły się w 1938 roku, na linii Mindorfer na południe od Norymbergi. W 1939 rozpoczęły się pierwsze prace przygotowawcze w Thalmässing , w powiecie Roth. Po wojnie prace zostały wstrzymane. W 1962 roku prace wznowiono i rozszerzono w kierunku Bamberg. W 1966 roku dzięki porozumieniu pomiędzy Bawarią a Republiką Federalną Niemiec, plan budowy kanału uzyskał gwarancje finansowe. Umowa została podpisana w dniu 16 września w Duisburgu przez Niemieckie Ministerstwo Transportu reprezentowanego przez Hans-Christoph Seebohm, ministra finansów Rolfa Dahlgrün, premiera Bawarii Alfonsa Goppel i bawarskiego ministra finansów Konrada Pöhnera. Zakończenie budowy nastąpiło 25 września 1992 roku. Całkowity koszt budowy zamknął się kwotą ok. 2,3 miliardów Euro, z czego 20% kosztów stanowiły inwestycje proekologiczne.
Transportu przez kanał w 2006 roku zmalał o prawie 20% w porównaniu do poprzedniego roku.
Ruch kontenerowy zmniejszył się z 3986 do 2539 TEU z czego 85% ruchu odbywało się w kierunku Dunaju.
W 2007 roku przewieziono 5.927.386 ton oraz 854 TEU kontenerów.
W 2008 roku przewieziono 5.526.861 ton oraz 548 TEU kontenerów[1].
