Kanclerz wielki litewski

Kanclerz wielki litewski – urzędnik centralny Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Urząd ten powołał król Aleksander Jagiellończyk w 1504. Posiadał podobny zakres władzy jak kanclerz wielki koronny. Przyjęło się iż kancelaria litewska zajmowała się polityką wschodnią Rzeczypospolitej, a koronna kontaktami z państwami zachodnimi. Od czasu unii lubelskiej (1569) wprowadzono tzw. zasadę kompetencji terytorialnej. gdy monarcha przebywał na Litwie kancelaria litewska przejmowała prowadzenie spraw ogólnopaństwowych.

W senacie kanclerz wielki litewski zasiadał za koronnym, choć oba te urzędy były równoważne.