Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kanczendzonga | |
 Kanczendzonga (widok z Gangtok) |
|
| Państwo |  Indie Nepal |
| Pasmo | Himalaje |
| Wysokość | 8586 m n.p.m. |
| Wybitność | 3922 m |
| Pierwsze wejście | 1955 G. Band, J. Brown |
| • zimowe | 1986 J. Kukuczka, K. Wielicki |
|
Położenie na mapie Nepalu
  Kanczendzonga
|
|
| Na mapach: | |
Kanczendzonga (właśc. K'angcz'endzönga, Kanczendzanga, Kangczendzonga, Kangchendzönga, nep. कञ्चनजङ्घा) – ośmiotysięcznik, drugi co do wysokości szczyt w Himalajach, trzeci co do wysokości szczyt Ziemi, o wysokości 8586 m n.p.m. (według innych źródeł główny wierzchołek liczy 8598 m n.p.m.).
Spis treści |
Położony jest we wschodniej części Himalajów, na granicy Indii (Sikkimu) i Nepalu. Szczyt IX na mapach Indyjskiej Służby Topograficznej. Zbudowany ze skał metamorficznych i magmowych. Tworzy kilkuwierzchołkowy masyw, rozczłonkowany dolinami, którymi w różne strony spływają lodowce.
Masyw Kanczendzongi jest bardzo rozbudowany, a w bliskim jego sąsiedztwie wznoszą się dwa słynne z piękna szczyty – Jannu (7710 m) i Siniolchu (6887 m). W kopule szczytowej Kanczendzongi wyodrębnić można poza głównym szczytem jeszcze cztery wzniesienia:
| Nazwa | Wysokość (m n.p.m.) |
|---|---|
| Kanczendzonga | 8586 |
| Kanczendzonga Zachodnia (Yalung Kang) | 8505 |
| Kanczendzonga Środkowa | 8482 |
| Kanczendzonga Południowa | 8494 |
| Kangbachen | 7903 |
Nazwa szczytu jest bardzo skomplikowana i Anglicy wprowadzili do swojej literatury alpinistycznej transliterację Kangchenjunga. Stosowana jest ona w krajach, w których angielski jest językiem urzędowym, została też przyjęta przez Francuzów. Nazwa składa się z czterech słów tybetańskich: kang – śnieg, chien – wielki, dzod – skarbnica, nga – pięć. Stosownie do właściwości składni tybetańskiej znaczy to: Pięć Skarbów pod Wielkim Śniegiem. Brzmi to po polsku niezbyt zręcznie, lecz trudno utworzyć lepsze tłumaczenie. Nie jest pewne, czym owe skarbnice mogą być – ludność lokalna mówi o pięciu wierzchołkach masywu, pięciu lodowcach, lecz także o tradycyjnych pięciu skarbach regionu – soli (tsa), złocie i turkusach (ser dhang ji), świętych księgach i bogactwach (dham-czo, dhang nor), orężu (mtson) oraz zbożu i lekach (lo-thog, dhang men). Wierzchołek góry jest uważany za święty. Pierwsi zdobywcy uszanowali wolę tutejszych mieszkańców i zatrzymali się kilka metrów przed szczytem[1].
W języku polskim stosowane są różne pisownie nazwy szczytu. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych uznaje za prawidłowe nazwy Kanczendzanga i Kanczendzonga[2]. Polski Klub Górski proponował spolszczenie Kangczendzonga, w wielu publikacjach używa się angielskiej nazwy Kangchenjunga. W polskiej literaturze himalaistycznej często używana jest forma Kangchendzönga z diakrytycznym znakiem ö (wymawianym jak w języku niemieckim) jako wersja najbardziej zbliżona do oryginalnej wymowy. Wersję tę wprowadził znawca himalaizmu, Günter Oskar Dyhrenfurth[3][1].
Kanczendzonga jest górą trudną, po Annapurnie i Lhotse zanotowano tu najmniej wejść spośród ośmiotysięczników – do końca 2000 udokumentowano 162 wejścia, śmierć poniosło 39 wspinaczy.
|
||||||||
