| Kaplica Świętego Ducha w Trzebiatowie |
|||||||||||
| kaplica parafialna | |||||||||||
Kaplica Świętego Ducha |
|||||||||||
| Państwo | |||||||||||
| Miejscowość | Trzebiatów | ||||||||||
| Wyznanie | prawosławne | ||||||||||
| Kościół | Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny | ||||||||||
| Diecezja | wrocławsko-szczecińska | ||||||||||
| Wezwanie | Świętego Ducha | ||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | 50. dzień po Wielkanocy (kalendarz juliański) |
||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
| Na mapach: | |||||||||||
Kaplica Świętego Ducha w Trzebiatowie (niem. Heiligegeistkapelle, łac. Domus seu ecclesia Sancti Spiritus) – prawosławna kaplica parafialna w dekanacie Szczecin.
Jedna z trzech zachowanych w Trzebiatowie gotyckich kaplic szpitalnych, w 1534 miejsce obrad Sejmiku Trzebiatowskiego, na którym zadecydowano o utworzeniu Pomorskiego Kościoła Ewangelickiego. Od 1955 świątynia Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
Zbudowana w XIII, przebudowana w XV wieku. Północno-zachodni szczyt kaplicy zdobiony blendami wzorowanymi na stargardzkiej kolegiacie mariackiej[1]. Wchodziła w skład obiektów szpitalno-opiekuńczych ufundowanych przez radę miejską Trzebiatowa. W 1534 w kaplicy odbył się sejm stanów Pomorza, na którym książęta Gryfici narzucili swoim poddanym protestantyzm jako religię państwową. Od XVIII w. kaplica była magazynem, a później remizą strażacką. Na początku XX w. przeznaczona została na aulę szkoły żeńskiej, której zabudowania sąsiadowały ze świątynią. Po II wojnie światowej oddana na potrzeby wiernych prawosławnych (1955).
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||