Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kaplica św. Agaty w Barcelonie |
|||||||||||||
| Capilla de Santa Ágata | |||||||||||||
| kaplica | |||||||||||||
 Wejście do kaplicy połączonej z Pałacem Królewskim |
|||||||||||||
| Państwo |  Hiszpania |
||||||||||||
| Miejscowość | Barcelona | ||||||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||||||
| Wezwanie | św. Agaty | ||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
Położenie na mapie Barcelony
  Kaplica św. Agaty
w Barcelonie |
|||||||||||||
| Na mapach: | |||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||
Kaplica św. Agaty w Barcelonie – gotycka kaplica rzymskokatolicka wzniesiona w latach 1302-1316, położona przy Plaça del Rei (Plac Królewski), na terenie Barri Gòtic. Obecnie stanowi, razem z Pałacem Królewskim, część Muzeum Historii Barcelony. Ze względu na swoje położenie zwana również Kaplicą Królewską[1].
Została zbudowana dla małżeństwa króla Jakuba II i Blanki Andegaweńskiej i miała zastąpić wcześniejszą, skromną kaplicę położoną w obrębie kompleksu Pałacu Królewskiego. Prace, prowadzone pod kierunkiem Bertrana Riquera, a następnie Pere d'Olivery, trwały do 1316. Dalszych przebudów i upiększeń budynku dokonywano za panowania Marcina I. W tym czasie patronką kaplicy była Matka Boska. Dopiero w 1601, kiedy w obiekcie znalazł się relikwiarz św. Agaty, papież specjalną bullą wyraził zgodę na zmianę wezwania.
W 1835 w ramach akcji przejmowania majątków kościelnych państwo odebrało katolikom kaplicę, która do 1856 pełniła różne świeckie funkcje. W 1856 Elies Rogent podjął prace restauracyjne w budynku, który jednak nie wrócił już do funkcji sakralnych, lecz został zaadaptowany na muzeum. W 1990 nowe prace konserwatorskie przeprowadzili architekci Jordi Casadevall i Alfred Pastor. Kaplica św. Agaty pozostaje częścią kompleksu muzealnego[2].
Kaplica reprezentuje gotyk kataloński, jest połączona z wcześniejszym murem pałacowym. Posiada jedną prostokątną nawę i pojedynczą absydę z chrzcielnicą. Okna kaplicy posiadają maswerki i są wypełnione witrażami. Całość podtrzymują przypory. W zakrystii znajduje się mechaniczny zegar z 1576[3].
