Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Kaplica Mariacka na Wawelu | |
 A7 (nr rej. Wzgórza Wawelskiego) |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Kraków |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Parafia | archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie |
| Wezwanie | Narodzenia Najświętszej Maryi Panny |
| lokalizacja na planie Katedry Wawelskiej | |
|
 |
|
Kaplica Mariacka na Wawelu zwana także Kaplicą Mansjonarską, Kaplicą Cyborialną lub Kaplicą Batorego – kaplica pw. Narodzenia NMP, znajdująca się w katedrze na Wawelu w Krakowie.
Zbudowana została w II poł. XIV w., a w latach 1594-1595 przekształcona z polecenia Anny Jagiellonki na kaplicę grobową jej męża, króla Stefana Batorego. Powtórnie przebudowana została w połowie w. XVII przez kanonika Wojciecha Serebryskiego, sekretarza królewskiego, o czym informuje napis na drzwiach wejściowych. Po zniszczeniach w czasie II wojny światowej odnowiona w latach 1946-1951.
Sklepienie trójpodporowe ozdobione zostało zapewne w r. 1594 późnorenesansową polichromią przez malarza Kaspra Kurcza (odnowioną w latach 1947-1950 przez R. Kozłowskiego). Na framugach okiennych zachowały się resztki starszych, gotyckich malowideł z przełomu w. XIV i XV, fundacji Władysława Jagiełły. Architekt Santi Gucci, przebudowując kaplicę na królewskie mauzoleum Batorego umieścił naprzeciwko ołtarza ławę królewską, włączywszy do niej przedpiersie stalli królewskiej z Kaplicy Zygmuntowskiej i budując przy ścianie północnej okazały nagrobek Batorego (zm. 1586) z piaskowca, marmuru i alabastru.
Na cokole nagrobka widnieje napis upamiętniający miejsce pochowania Elżbiety z Pilicy Granowskiej (zm. 1420), trzeciej żony Władysława Jagiełły. W w. XVII ustawiono w kaplicy wczesnobarokową emporę, z którą łączy się przejście do zamku królewskiego. W barokowym ołtarzu znajduje się tabernakulum w kształcie kopułowej świątyńki z lat 1647-1650. Wśród naściennych płyt nagrobnych marmurowa tablica Wojciecha Serebryskiego (zm. 1649).
