| Kaplica bp. Andrzeja Załuskiego na Wawelu |
|||||||||
| Państwo | |||||||||
| Miejscowość | Kraków | ||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||
| Parafia | archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie | ||||||||
| Wezwanie | św. Jana Ewangelisty | ||||||||
|
|||||||||
| lokalizacja na planie Katedry Wawelskiej | |
Kaplica bpa Załuskiego, zwana także Grota i Ożarowskich, pw. św. Jana Ewangelisty. Jedna z 19 kaplic okalających katedrę wawelską.
Ufundowana w r. 1344 przez bpa Jana Grota, kilkakrotnie przebudowana, w latach 1758-1766 na koszt bpa Andrzeja Stanisława Załuskiego, kanclerza wielkiego koronnego, bez naruszenia późnorenesansowego nagrobka Walentego Dembińskiego, kasztelana krakowskiego (zm. 1584). Przebudowa Załuskiego, przeprowadzona przez architekta F. Placidiego, nadała wnętrzu dzięki nowej dekoracji rokokowy charakter. Ołtarz w tym stylu zawiera obraz pędzla Salwatora Monosilio Rzeź niewiniątek (1767). Najsilniejszym akcentem wnętrza jest okazały marmurowy nagrobek ze stojącą figurą bpa Grota (zm. 1346) z połowy w. XVIII. Monumentalną, dodatkową ramę tworzy dla niego w widoku z obejścia okazały portal z posągiem bpa Załuskiego, zapewne projektu Placidiego.