Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyKarol Dejna (ur. 10 listopada 1911 w Wielkich Borkach koło Tarnopola, zm. 15 kwietnia 2004 w Łodzi) - polski językoznawca, slawista.
W roku 1930 ukończył Gimnazjum II im. J.Słowackiego w Tarnopolu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, który ukończył w 1935. Do 1941 pracował jako nauczyciel w lwowskich szkołach średnich. Od 1945 związany z Uniwersytetem Łódzkim, początkowo jako asystent, następnie adiunkt (1947 obronił doktorat, 1952 habilitował się), zastępca profesora (1951-1954) i profesor (od 1954). Od 1954 był profesorem nadzwyczajnym, od 1962 profesorem zwyczajnym. W 1983 został członkiem korespondentem PAN, 1989 - członkiem rzeczywistym Akademii.Od 1993 członek korespondent PAU. Na Uniwersytecie Łódzkim pełnił m.in. funkcję prorektora (1956-1959), zastępcy dyrektora Instytutu Filologii Polskiej (1970-1979), w roku 1988 został uhonorowany tytułem doktora honoris causa[1].
Od 1956 członek Komitetu Językoznawstwa PAN, wieloletni (od 1976) przewodniczący Komisji Dialektologicznej. W latach 1985-1989 był zastępcą przewodniczącego Oddziału PAN w Łodzi. Członek Łódzkiego Towarzystwa Naukowego, przewodniczący Wydziału I tego stowarzyszenia, wiceprezes oraz redaktor "Rozpraw Komisji Językowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego". Był laureatem nagród resortowych, nagrody miasta Łodzi (1982), nagrody naukowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego (1985); został także odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz tytułem "Zasłużony Nauczyciel PRL".
W pracy naukowej zajmował się dialektologią słowiańską. Był autorem ponad 100 prac naukowych, m.in.:
