Karol Frycz

Grób Karola Frycza na Cmentarzu Salwatorskim

Karol Frycz (ur. 29 marca 1877 w Cieszkowach; zm. 30 sierpnia 1963 w Krakowie) – polski malarz, scenograf i reżyser teatralny.

Studiował architekturę na Politechnice w Monachium (1896-1898). W 1902 roku ukończył ze złotym medalem wydział malarstwa w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Był uczniem m.in. wybitnych artystów polskiego modernizmu Stanisława Wyspiańskiego, Józefa Mehoffera i Leona Wyczółkowskiego. W tym samym czasie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1902-1904 uczył się w Szkole Przemysłu Artystycznego w Wiedniu. Potem (w latach 1904-1905) naukę kontynuował w Académie Julian w Paryżu i w szkole Williama Morissa w Londynie.

Był jednym z czołowych plastyków teatralnych pierwszej połowy XX wieku w Polsce. Realizując postulaty Wielkiej Reformy Teatralnej, był obok Wincentego Drabika i Andrzeja Pronaszki, współtwórcą nowoczesnej scenografii polskiej.Zaprojektował szereg plakatów, mebli i wnętrz mieszkalnych.

Wykonał polichromie w kościele św.Marii Magdaleny w Szczucinie.

W 1935 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za szerzenie zamiłowania do polskiej literatury dramatycznej.

W 1952 otrzymał nagrodę państwową I stopnia.

Bibliografia

• M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.

Linki zewnętrzne

• Biografia Karola Frycza w serwisie culture.pl
• Lidia Kuchtówna, O wystrzygankach Karola Frycza, "Biuletyn Historii Sztuki" 67 (2005), nr 3-4, s. 293-299 [1]