Karol I Gonzaga de Nevers (ur. 6 maja 1580 - zm. 22 września 1637) – książę Nevers i Rethel, a od 1627 roku Mantui i Monserratu.
Urodzony w Paryżu, syn Ludwika Gonzagi de Nevers i Henrietty Kliwijskiej.
Jako potomek bocznej linii Gonzagów, od dawna osiadłej we Francji, nie miał praw do księstwa Mantui, państwa, którym jego ród władał od dwustu lat. Wszystko się zmieniło w roku 1627, gdy ostatni potomek głównej linii Gonzagów, Vincenzo II, umarł bezpotomnie. Bogate księstwo chcieli przejąć Habsburgowie. Karol jako głowa młodszej linii Gonzagów, po zeswataniu swego syna, Karola II, z bratanicą Vincenza, Marią de Gonzaga, skłonił króla Francji, Ludwika XIII do interwencji we Włoszech. Wywołało to wojnę o sukcesję mantuańską. Po zwycięstwie Francji, Karol panował wspólnie ze swym synem, który tragicznie zmarł w 1631 roku. Karol I panował jeszcze sześć lat, aż do śmierci. Księstwo odziedziczył jego wnuk, Karol III Gonzaga.
W 1599 roku poślubił Katarzynę de Guise, z bocznej linii rodu lotaryńskiego, córkę Karola Lotaryńskiego, księcia Mayenne i Henrietty Sabaudzkiej, markizy Villars. Miał z nią sześcioro dzieci:
http://www.itis.mn.it/gonzaga/files/gonzaga/gonzaga.html (it.)
| Poprzednik Vincenzo II Gonzaga |
Książę Mantui i markiz Montferratu 1627-1637 |
Następca Karol III Gonzaga |
| Poprzednik Ludwik Gonzaga |
Książę Nevers 1637-1659 |
Następca Karol III Gonzaga |