Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Karol Niezabytowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 listopada 1865 Oleszewicze |
| Data i miejsce śmierci | 26 listopada 1952 Beckenham |
| Minister rolnictwa i dóbr narodowych | |
| Okres urzędowania | od 2 października 1926 do 7 grudnia 1929 |
| Poprzednik | Aleksander Raczyński |
| Następca | Wiktor Leśniewski |
| Odznaczenia | |
 |
|
Karol Niezabytowski (ur. 4 listopada 1865 w Oleszewiczach k. Grodna, zm. 26 listopada 1952 w Beckenham w Wielkiej Brytanii) – ziemianin, polityk konserwatywny, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.
W zaborze rosyjskim działacz organizacji ziemiańskich na Mińszczyźnie (Mińskiego Towarzystwa Rolniczego i Związku Ziemian Mińskich). W latach 1911–1912 członek rosyjskiej Rady Państwa w Petersburgu.
Po odzyskaniu niepodległości związany ze środowiskiem konserwatystów wileńskich (żubrów). Po przewrocie majowym (1926) w konsekwencji porozumienia Józefa Piłsudskiego ze środowiskiem konserwatywnym, mającego na celu oddzielenie go od narodowej demokracji (zjazdy w Nieświeżu i Dzikowie), Niezabytowski został ministrem rolnictwa w pierwszym rządzie Józefa Piłsudskiego, czwartym Kazimierza Bartla i rządzie Kazimierza Świtalskiego. Funkcję tę pełnił od 2 października 1926 do 7 grudnia 1929. Współzałożyciel Organizacji Zachowawczej Pracy Państwowej.
W latach 1928–1930 senator RP z listy BBWR.
Po ataku Niemiec i ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 na emigracji we Francji, następnie w Wielkiej Brytanii.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1930)[1].
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
|
|||||||||||||||||
