Karol Sabath w sierpniu 2006 roku
Muzeum im. Karola Sabatha w Solcu Kujawskim
Karol Sabath (ur. 24 sierpnia 1963 w Katowicach, zm. 10 października 2007 w Warszawie) – biolog, paleontolog, popularyzator nauki (zwłaszcza biologii ewolucyjnej i paleontologii), jeden z najbardziej aktywnych w Polsce krytyków kreacjonizmu i hipotezy inteligentnego projektu; paleoartysta. Badał głównie dinozaury i ich jaja.
Ukończył biologię na Uniwersytecie Śląskim w 1986. Od tego samego roku pracował w Instytucie Paleobiologii im. Romana Kozłowskiego PAN, w tym w Muzeum Ewolucji Instytutu Paleobiologii PAN w Warszawie, a od 2001 także w Muzeum Geologicznym Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie. Był członkiem Komitetu Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej PAN, a także Society of Vertebrate Paleontology[1][2].
Redaktor, konsultant i tłumacz wielu książek z dziedziny paleontologii, stały współpracownik „Wiedzy i Życia”, współtwórca serwisów www.ewolucja.org, www.paleontologia.pl, www.dinozaury.com. Był jednym z redaktorów „Acta Palaeontologica Polonica”[1].
Do jego ważniejszych osiągnięć naukowych należą prace na temat identyfikacji jaj dinozaurów na podstawie ultrastruktury ich skorupy, a także ustalenie, że jedne z największych drapieżnych dinozaurów świata, tarbozaur i tyranozaur nie były ze sobą blisko spokrewnione, a tym bardziej że tarbozaur nie jest gatunkiem rodzaju Tyrannosaurus[3].
Pochowany na cmentarzu w Katowicach-Bogucicach 23 października 2007.
Imieniem Karola Sabatha nazwano Muzeum Ziemi na terenie JuraParku w Solcu Kujawskim. Dedykowano mu także pierwszy numer Rocznika Muzeum Ewolucji (nr 1/2009, ISSN 1689-8540) i poświęcono wystawę w Muzeum Ewolucji w r. 2008 pt. "Karol Sabath: W pierwszą rocznicę śmierci)"[4] Na jego cześć nazwany został eoceński chrząszcz Euroleptochromus sabathi[5].
[edytuj] Ważniejsze publikacje
- Naukowe
- Sabath K. 1991. Upper Cretaceous amniotic eggs from the Gobi Desert. Acta Palaeontologica Polonica 36: 151-192.
- Mikhailov, K., Sabath, K., and Kurzanov, S., 1994. Eggs and nests from the Cretaceous of Mongolia. W: Carpenter K., Hirsch K.F., Horner J.R. (red.). Dinosaur Eggs and Babies. Cambridge University Press, Cambridge: 88–115.
- Gierlinski G., Sabath K. 2002. A probable stegosaurian track from the Late Jurassic of Poland. Acta Palaeontologica Polonica 47: 561-564.
- Hurum J. H., Sabath K. 2003. Giant theropod dinosaurs from Asia and North America: Skulls of Tarbosaurus bataar and Tyrannosaurus rex compared. Acta Palaeontologica Polonica 48 (2): 161-190
- Currie P. J., Hurum J. H., Sabath K. 2003. Skull structure and evolution in tyrannosaurid phylogeny. Acta Palaeontologica Polonica 48 (2): 227–234.
- Podręczniki i popularnonaukowe
- K. Sabath, 1995: Ad ovum. W: Gierliński G.: Śladami polskich dinozaurów. Polska Oficyna Wydawnicza. Str. 69-79. (rozdział autorstwa K. Sabatha omawia jaja dinozaurów)
- Jacek Balerstet, Karol Sabath, 2004. Podstawy ewolucjonizmu. Wyd. Operon.
- Część rozdziałów w książce: Adam Urbanek, 2007: Jedno istnieje tylko zwierzę... Wyd. Muzeum i Instytut Zoologii PAN.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Zofia Kielan-Jaworowska. In memoriam. „Acta Palaeontologica Polonica”. 52 (4), s. 828–829, 2007 (ang.).
- ↑ Karol Sabath. ewolucja.org. [dostęp 13 listopada 2010].
- ↑ Jørn H. Hurum, Karol Sabath. Giant theropod dinosaurs from Asia and North America: Skulls of Tarbosaurus bataar and Tyrannosaurus rex compared. „Acta Palaeontologica Polonica”. 48 (2), s. 161–190, 2003 (ang.).
- ↑ Rocznik Muzeum Ewolucji nr 1/2009, ISSN 1689-8540, str. 51-59.
- ↑ Paweł Jałoszyński. Description of Euroleptochromus gen.n. (Coleoptera, Staphylinidae, Scydmaeninae) from Baltic amber, with discussion of biogeography and mouthpart evolution within Clidicini. „Systematic Entomology”. 37 (2), s. 346–359, 2012. doi:10.1111/j.1365-3113.2012.00623.x (ang.).
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
