Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyKarol Szemiot (ur. 25 grudnia 1872, zm. ?) – podpułkownik Armii Imperium Rosyjskiego i pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
20 grudnia 1918 objął dowództwo 29 Pułku Piechoty Ziemi Kaliskiej, z którym wziął udział w wojnie z Ukraińcami. Formalnie przyjęty został do Wojska Polskiego 15 kwietnia 1919, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i mianowany dowódcą 29 Pułku Piechoty z dniem 7 grudnia 1918 [1]. Dowództwo pułku sprawował do 13 lipca 1919.
14 marca 1920 objął dowództwo 42 Pułku Piechoty. Na jego czele wziął udział w wyprawie kijowskiej. Od 27 czerwca do 24 lipca 1920 dowodził 54 Pułkiem Strzelców Kresowych [2].
3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i wysoką dziewiątą lokatą w korpusie oficerów piechoty. Dowodził 6 Dywizją Piechoty w garnizonie Kraków.
Z dniem 1 sierpnia 1923 wyznaczony został na stanowisko dowódcy 29 Dywizji Piechoty w garnizonie Grodno [3]. W okresie od 15 listopada 1923 do 15 sierpnia 1924 był słuchaczem I Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. 3 grudnia 1924 zwolniony został ze stanowiska dowódcy 29 DP i mianowany członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego [4]. Pełniąc służbę w 6 i 29 DP oraz O.T.O. pozostawał oficerem nadetatowym 20 Pułku Piechoty, a od marca 1925 - 81 Pułku Piechoty [5]. Z dniem 30 kwietnia 1927 przeniesiony został w stan spoczynku. Zamieszkał w Wołominie.
