Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Karta zbliżeniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Karta zbliżeniowa
Brama wjazdowa i jednokierunkowa bramka z czytnikiem kart zbliżeniowych

Karta zbliżeniowa (bezstykowa) – plastikowa karta elektroniczna przypominająca fizycznie kartę płatniczą, z wbudowanym niewielkim mikroprocesorem, pamięcią i anteną.

Spis treści

[edytuj] Zasady działania

Odczyt informacji z karty odbywa się bezprzewodowo przez indukcję elektromagnetyczną bez potrzeby wsuwania karty do czytnika. Cewka czytnika wzbudza cewkę karty, co zasila układ elektroniczny karty. Układ ten odpowiednio moduluje sygnał generowany przez cewkę karty, który jest odbierany przez czytnik i odpowiednio interpretowany. Standardowe karty funkcjonują na odległość od kilku do kilkunastu centymetrów[potrzebne źródło]. Istnieją karty z własnym zasilaniem, co pozwala na zwiększenie zasięgu do kilku metrów[potrzebne źródło].

Dzięki komunikacji bezprzewodowej, karta jest prosta w obsłudze (nie ma potrzeby przesuwania karty przez czytnik), ale również trwalsza od kart magnetycznych lub chipowych, które ulegają zużyciu się mechanicznemu.

Schemat karty w standardzie Mifare

Budowa kart zbliżeniowych regulowana jest przez rodzinę standardów ISO/IEC 14443. Powiązanym standardem jest również norma ISO 15693. Najpopularniejszym standardem branżowym stosowanym do obsługi kart zbliżeniowych jest standard Mifare wprowadzony przez firmę Philips[potrzebne źródło].

[edytuj] Zastosowanie

Przykładowa zastosowanie karty zbliżeniowej wykorzystywanej jako e-bilet komunikacji miejskiej

Karty zbliżeniowe znajdują zastosowanie najczęściej jako:

Specyfika oraz pojemność kart zbliżeniowych sprawia, że mogą one spełniać jednocześnie kilka z powyższych zadań.

[edytuj] Zastosowanie w Polsce

Systemy elektronicznych kart miejskich wdrożone zostały już w: Białymstoku, Bydgoszczy, Częstochowie, Elblągu, Gdańsku, Gdyni, Głogowie, Inowrocławiu, Jaworznie, Kaliszu, Krakowie, Lublinie, Pile, Płocku, Poznaniu, Radomsku, Rybniku, Suwałkach, Tczewie, Wałbrzychu, Warszawie, Wrocławiu oraz częściowo w Starachowicach. Trwa wprowadzanie w życie systemu elektronicznych kart w Łodzi (cały program nazywa się "Migawka" - określenie używane w Łodzi na bilety okresowe komunikacji miejskiej). Pierwsze elektroniczne "Migawki" zostały wydane 6 grudnia 2011 roku.

W Warszawie, Wrocławiu, Szczecinie, w biletomatach w niektórych autobusach i tramwajach komunikacji miejskiej. W Warszawie,Szczecinie, Gdyni i Rybniku w oparciu o karty zbliżeniowe działa system opłat w automatach parkingowych.

W celu popularyzacji płatności zbliżeniowych mBank zarządził od października 2011 r. wydawanie wszystkich nowych kart debetowych z funkcją płatności zbliżeniowych[1]. Na ten sam krok zdecydowało się wiele innych polskich banków. Rośnie także sieć sklepów i punktów usługowych przyjmujących taką formę płatności[2].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Karta_zbliżeniowa&oldid=31029256
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty