| Katarzyna Figura | |||||||||||||
Katarzyna Figura, 2010 |
|||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1962 Warszawa, Polska |
||||||||||||
| Zawód | aktorka | ||||||||||||
| Współmałżonek | Jan Chmielewski (?-?) Kai Schoenhals (2000-) |
||||||||||||
| Lata aktywności | od 1979 | ||||||||||||
| Zespół artystyczny | |||||||||||||
| Teatr Dramatyczny w Warszawie | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||
Katarzyna Małgorzata Figura, (ur. 22 marca 1962 w Warszawie) – polska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna.
Jest jedną z najbardziej znanych i najpopularniejszych aktorek współczesnego polskiego kina. Obsadzana najczęściej w rolach seksbomb, prostytutek, żon bogaczy, ostatnio radykalnie zmieniła swój filmowy wizerunek na rzecz postaci kobiet dojrzałych.
Spis treści |
W 1985 ukończyła PWST w Warszawie, edukację kontynuowała w paryskim Conservatoire d'Art Dramatique.
W połowie lat 80., jeszcze przed ukończeniem szkoły aktorskiej, wystąpiła w epizodach u znanych reżyserów: Krzysztofa Kieślowskiego (Bez końca) i Wojciecha Jerzego Hasa (Osobisty pamiętnik grzesznika). Jej pierwszą dużą rolą była postać Once w Ga, ga. Chwała bohaterom Piotra Szulkina. W Pociągu do Hollywood (1987) Radosława Piwowarskiego, wcieliła się w postać naiwnej Marioli Wafelek, marzącej o karierze aktorki w Stanach Zjednoczonych.
Wystąpiła w kilku filmach zagranicznych. Grała role drugoplanowe w produkcjach węgierskich (m.in. u Miklósa Jancsó), czechosłowackich, hiszpańskich, włoskich, a także drugorzędnych francuskich, a nawet w jednym z odcinków erotycznej serii Zalmana Kinga Wspomnienia czerwonego pantofelka. Zagrała epizody w filmach Roberta Altmana — w nagrodzonym na Festiwalu w Wenecji Graczu i Prêt-à-porter.
W tym samym czasie w filmach krajowych, głównie komediach, kontynuowała z różnymi modyfikacjami charakterologicznymi pamiętany z Pociągu do Hollywood model naiwnej, dziewczyny, epatującej erotyzmem i podkreślającej swoją seksualność. Nieco inne role zagrała w filmach u Andrzeja Kondriatuka (Mleczna droga, gdzie zagrała Śmierć, Wrzeciono czasu i Słoneczny zegar). Pod koniec lat 90. zagrała w komediach w Kilerze, przeboju kasowym Juliusza Machulskiego. Krytyka wysoko oceniła jej drugoplanowe role w Ajlawju Marka Koterskiego (za którą otrzymała pierwszą nagrodę na FPFF w Gdyni), Historiach miłosnych Jerzego Stuhra i Zakochanych Piotra Wereśniaka, gdzie wcieliła się w postać pani Bobickiej. W tym czasie zaczęła pojawiać się w telewizyjnych sitcomach jako "special guest star".
Nie rezygnuje z występów w telewizji. Przez wiele lat grała w pojedynczych odcinkach popularnych sitcomów, a w 2005 roku regularnie w serialu Wiedźmy.
Powróciła po wieloletniej przerwie do teatru; wcześniej w latach 1985-1988 występowała na deskach Teatru Współczesnego. Jej rola w Alina na zachód Pawła Miśkiewicza w Teatrze Dramatycznym w Warszawie została wysoko oceniona przez krytykę.
Wystąpiła w VII edycji programu Taniec z gwiazdami. Jej partnerem był Rafał Maserak. Odpadła w trzecim odcinku.
| poprzedniczka: Maja Ostaszewska |
Najlepsza aktorka pierwszoplanowa na FPFF 1999 za Ajlawju |
następczyni: Maja Ostaszewska |
| poprzedniczka: nie przyznano |
Najlepsza aktorka pierwszoplanowa na FPFF 2003 za Ubu Król |
następczyni: Krystyna Feldman |
Trzykrotnie pozowała do polskiej edycji Playboya.
Ma troje dzieci: syna Aleksandra (ur. 1987), z poprzedniego małżeństwa z Janem Chmielewskim, oraz dwie córki — Koko Claire Figura-Schoenhals (ur. 2002) i Kaszmir Amber Figura-Schoenhals (ur. 12 lutego 2005). Od maja 2000 roku jest żoną Kaia Schoenhalsa.
|
|||||||||||