Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Katastrofa lotu United Airlines 93 | |
 |
|
| Miejsce |  Shanksville |
| Data | 11 września 2001 |
| Godzina | 10:03 czasu lokalnego 16:03 czasu polskiego |
| Ofiary | 44 osoby |
| Ocaleni | 0 osób |
| Statek powietrzny | |
| Typ | Boeing 757-222 |
| Użytkownik | United Airlines |
| Start | Newark |
| Cel lotu | San Francisco |
| Numer lotu | 93 |
| Pasażerowie | 37 osób |
| Załoga | 7 osób |
|
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
  miejsce katastrofy
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
United Airlines Lot 93 - oznaczenie kodowe regularnego cywilnego lotu z amerykańskiego lotniska Newark International Airport (obecnie Newark Liberty International Airport) w Newark, New Jersey do San Francisco. 11 września 2001 samolot wykonujący ten lot był jednym z czterech porwanych w ramach terrorystycznego zamachu na World Trade Center i Pentagon. Po zamachach zmieniono oznaczenie samolotu z UA93 na UA81.
Samolot ten był jedynym, który nie osiągnął celu terrorystów; rozbił się w Shanksville (Pensylwania), około 150 mil (250 km) na północny zachód od Waszyngtonu.
Spis treści |
Al-Kaida wyznaczyła do porwania samolotu UA93 czterech ludzi (początkowo miało być ich pięciu jednak jeden z terrorystów nie otrzymał wizy i nie mógł uczestniczyć w zamachu). Przewodził Libańczyk Ziad Jarrah, który należał wcześniej do grupy hamburskiej, posiadał licencję pilota i miał rozbić samolot o cel, którym prawdopodobnie miał być budynek Kapitolu. Trzej pozostali porywacze pochodzili z Arabii Saudyjskiej i byli to: Saeed al-Ghamdi, Ahmed al-Nami i Ahmed al-Haznawi. Zadaniem dwóch pierwszych terrorystów było prawdopodobnie wyeliminowanie pilotów przy pomocy noży, w które byli uzbrojeni. Natomiast Al-Haznawi miał za zadanie zabić jednego z pasażerów używając noża, a następnie zepchnąć pasażerów i stewardessy w tył samolotu, zastraszyć ich i pilnować. Ten porywacz najprawdopodobniej miał też atrapę bomby i atrapę pistoletu, którymi groził pasażerom.
Boeing 757-222, który obsługiwał lot UA93, nosił oznaczenie rejestracyjne N591UA i miał 182 miejsca na pokładzie. Według rozkładu miał wystartować z lotniska Newark koło Nowego Jorku o 8:00, ale z powodu opóźnień innych lotów, start tego samolotu również się opóźnił – do 8:42. Na pokładzie znajdowało się 37 pasażerów (w tym czterech porywaczy w klasie biznes z przodu samolotu) i siedmioro członków załogi (w tym kapitan Jason Dahl i pierwszy oficer Le Roy Homer). Niektóre informacje na temat tego lotu podawały, że pasażerów było nie 37, tylko 38: wynikło to z nieporozumienia wywołanego faktem, że jeden z pasażerów zarezerwował dwa miejsca.
Z powodu opóźnienia startu, wydarzenia, które nastąpiły później, potoczyły się całkowicie wbrew zamierzeniom porywaczy.
 |
Tę sekcję należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: wikizacja, styl, interpunkcja. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Jak wynika z zapisu rozmów załogi samolotu z kontrolą ruchu lotniczego i odgłosów z kabiny pilotów, samolot został porwany około godziny 9:28. Cztery minuty wcześniej załoga została powiadomiona o zderzeniu (nie miano wtedy jeszcze pewności, czy to zamach) dwóch innych samolotów z wieżami World Trade Center i ostrzeżona na wypadek próby wdarcia się do kokpitu. O 9:26 pilot poprosił o potwierdzenie tej informacji. O 9:28 dały się słyszeć niezidentyfikowane odgłosy walki w kabinie pilotów, a samolot nagle gwałtownie obniżył pułap o 200 metrów. O 9:32 ktoś mówiący z obcym (arabskim) akcentem zwrócił się do pasażerów (nie wyłączywszy przedtem łączności radiowej z kontrolą ruchu lotniczego) z poleceniem zachowania spokoju i pozostania w fotelach. Prawdopodobnie przejęcie samolotu wyglądało tak: na polecenie Jarraha jeden z porywaczy (przypuszczalnie Saeed al-Ghamdi) wstał i zaatakował jedną ze stewardess, a po chwili Al-Haznawi zabił jednego z pasażerów i wyjął atrapę bomby. Przerażeni pasażerowie uciekli na tył samolotu. Stewardessa zmuszona została do otwarcia drzwi kokpitu, a następnie wpadli tam Al-Ghamdi i Al-Nami, którzy zaatakowali pilotów i zabili ich, podcinając im żyły małymi nożami, w które byli uzbrojeni. Gdy samolot zaczął gwałtownie opadać, za sterami usiadł Ziad Jarrah (od tej chwili on pilotował samolot). W czasie gdy jeden z porywaczy szarpał się jeszcze z jednym ze zdesperowanych pilotów, drugi zabił stewardessę. Kontroler ruchu lotniczego usłyszał wtedy: "W imię Allacha", po czym usłyszał rozpaczliwy krzyk kobiety. Gdy Jarrah opanował maszynę, a Al-Haznawi uspokoił pasażerów, porywacze zamknęli się w kokpicie. Ahmed Al-Nami prawdopodobnie pomagał Al-Haznawiemu w pilnowaniu porządku wśród pasażerów. Saeed Al-Ghamdi i Ziad Jarrah pilotowali samolot w kierunku nowego celu – Waszyngtonu.
Drobiazgowe śledztwo przeprowadzone po katastrofie dowiodło, że pasażerowie w tym samolocie, po tym jak terroryści opanowali samolot, zostali wraz ze stewardessami przepędzeni na tył samolotu, skąd zakazano im przechodzenia na przód. Terroryści nie uniemożliwili jednak im telefonowania z pokładu samolotu. Dzięki temu pasażerowie dowiedzieli się od swoich rodzin o tym, że tego dnia wcześniej doszło do ataków na wieże WTC w Nowym Jorku. Doszedłszy do wniosku, że i ich samolot posłużyć ma jako latający pocisk przeciw któremuś z budynków – być może w stołecznym Waszyngtonie – pasażerowie zdecydowali się na próbę odbicia samolotu z rąk terrorystów. Decyzję tę podjęto w wyniku głosowania. Zdecydowano się zaatakować przy użyciu broni sporządzonej naprędce ze sztućców, znajdujących się na w pokładowej kuchni samolotu, oraz naczyń z wrzątkiem, zagotowanym w tym samym miejscu. Przypuszczalnie w próbie odbicia samolotu uczestniczyły stewardessy Cee Cee Lyles i Sandra Bradshaw, a z pasażerów przede wszystkim Todd Beamer, Mark Bingham, Tom Burnett, Andrew Garcia, Jeremy Glick i Richard Guadagno, natomiast pozostali pasażerowie współdziałali z nimi w mniejszym lub większym stopniu. W chwili rozpoczęcia ataku pasażerów samolot znajdował się około dwudziestu minut lotu od Waszyngtonu.
Zapis parametrów lotu oraz odgłosów nagranych przez mikrofony pokładowe wskazuje, że Ziad Jarrah, pilotujący samolot, miał poważne trudności z utrzymywaniem pułapu lotu i leciał stosunkowo nisko, cały czas obniżając samolot. Nie umiał wyłączyć alarmu, który włączał się po przejściu z kierowania automatycznego na sterowanie ręczne.
Atak pasażerów spowodował, że porywacze całkowicie stracili głowę. Jeden z nich został zabity przez atakujących, pozostali dwaj zabarykadowali się wraz z pilotującym Jarrahem w kokpicie. Jarrah usiłował uchronić się przed wtargnięciem do środka grupy pasażerów kładąc samolot gwałtownie raz na prawe, raz na lewe skrzydło, co miało doprowadzić ich do utraty równowagi w wąskich przejściach, ale zabiegi te nie przyniosły rezultatu.
UA93 rozbił się o ziemię z prędkością około 930 km na godzinę o godzinie 10:03 na terenie nieczynnej kopalni węgla gminy Somerset w Pensylwanii koło Stonycreek Township i Shanksville. Według niektórych innych źródeł, moment uderzenia nastąpił o 10:06 lub o 10:10. Świadkowie upadku twierdzą, że tuż przed uderzeniem samolot odwrócony był na grzbiet i że się kołysał. Na miejscu katastrofy powstał krater głęboki na 115 stóp (35 metrów). Nikt nie przeżył – 40 osób uznano za zamordowane, a 4 za zmarłe śmiercią samobójczą.
Trasa lotu po porwaniu wskazuje, że porywacze kierowali samolot w kierunku Waszyngtonu. Celem miał być najprawdopodobniej Pentagon, Kapitol lub Biały Dom – każdy z tych budynków (pomimo, że podjęto w nich ewakuację już około 9:45) jest dla Amerykanów symbolem wolności i potęgi ich państwa. Trzy kwadranse opóźnienia startu lotu UA93 uniemożliwiło zamierzone zsynchronizowanie wszystkich czterech zamachów podjętych tego dnia. Porywacze w swoich planach nie wzięli tej ewentualności pod uwagę, zatem nie przewidzieli, że pasażerowie mogą się dowiedzieć o pozostałych zamachach od swych rodzin, jeśli nie zakaże się im telefonować. Dzięki temu, oraz dzięki nagraniom czarnych skrzynek, przebieg wydarzeń w tym samolocie udało się odtworzyć dość dokładnie.
Po katastrofie, już w październiku 2001, władze amerykańskiego lotnictwa cywilnego zmieniły numer lotu UA93 na UA81; później przenumerowano wszystkie loty, a poranny lot z Newark do San Francisco nosi obecnie numer 853. Cywilne władze lotnicze Nowego Jorku i New Jersey zmieniły natomiast nazwę lotniska Newark z Newark International Airport na Newark Liberty International Airport. Katastrofa UA93 jest traktowana przez Amerykanów jako przykład obywatelskiego zachowania ludzi postawionych w ekstremalnej sytuacji, w obliczu zagrożenia życia. Rodziny ofiar zostały otoczone specjalną opieką.
Na podstawie tych wydarzeń powstały dwa pełnometrażowe filmy fabularne - jeden telewizyjny ("Lot 93 z Newark") i jeden kinowy ("Lot 93"), z których krytycy i widzowie wyżej ocenili ten drugi. "Lot 93" otrzymał nominacje do Oscara za reżyserię (Paul Greengrass) i montaż.
|
||||||||||||
