Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Katedra w Schwerinie | |||||||||||||||||||
| Schweriner Dom St. Maria und St. Johannes | |||||||||||||||||||
| katedra | |||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||
| Państwo |  Niemcy |
||||||||||||||||||
| Miejscowość | Schwerin | ||||||||||||||||||
| Wyznanie | protestanckie | ||||||||||||||||||
| Kościół | luterański | ||||||||||||||||||
| Parafia | Evangelisch-Lutherischen Domgemeinde Schwerin | ||||||||||||||||||
| Imię | Najświętsza Maryja Panna i św. Jan | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
Położenie na mapie Niemiec
  Katedra w Schwerinie
|
|||||||||||||||||||
| Na mapach: | |||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||||||
Katedra w Schwerinie (niem. Schweriner Dom St. Maria und St. Johannes – Katedra Najświętszej Maryi Panny i św. Jana w Schwerinie) – kościół ewangelicko-luterański, położony w centrum Schwerina. Jest katedrą i siedzibą biskupa okręgu Evangelisch-Lutherische Landeskirche Mecklenburgs – jednego z okręgów Kościoła Ewangelickiego Niemiec.
Spis treści |
Budowę katedry rozpoczęto w 1172. W 1248 stała się ona siedzibą biskupstwa Schwerin. Otrzymała wezwanie Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Ewangelisty. W 1222 w trakcie budowy katedry hrabia Schwerina Henryk przywiózł z wyprawy krzyżowej relikwie Krwi Pańskiej - krople krwi Chrystusa oprawione w kamień szlachetny. Z tego powodu nowowznoszona świątynia stała się kościołem pielgrzymkowym.
W XIV wieku miała miejsce rozbudowa katedry na wzór katedr francuskich – w 1327 poświęcono prezbiterium i otaczający go wieniec kaplic a w 1374 ukończono korpus główny. Wybudowano też transept. Wzorcami budowlanymi były: kościół Mariacki w Lubece, kościół św. Mikołaja w Stralsundzie i katedra w Ratzeburgu.
W XV w. wybudowano krużganki.
W latach 1889-1892 wybudowano neogotycką wieżę o wysokości 117,50 m[1].
Do najcenniejszych elementów wyposażenia katedry należą: ołtarz główny z 1495, chrzcielnica z brązu z końca XIV w., epitafium księżnej Heleny meklemburskiej, dzieło norymberskiego warsztatu Vischerów z lat 1525-1527 oraz grobowce: księcia Krzysztofa Meklemburskiego i jego małżonki Elżbiety szwedzkiej z 1595, dzieło Roberta Coppensa z Antwerpii oraz wielkiego księcia Meklemburgii-Schwerin Pawła Fryderyka z małżonką Aleksandrą pruską.
