Katoliccy patroni Polski – tytuł patrona nadawany (głównie przez papieża) i używany przez Kościół katolicki w Polsce, odzwierciedlający szczególny kult i wstawiennictwo danego świętego na terenie Polski.
Spis treści |
W przeszłości tytuł patrona Polski, bądź Królestwa Polskiego i Litwy, w czasach Rzeczypospolitej Obojga Narodów (1569-1795), posiadali:
Obie święte po śmierci zostały otoczone szczególnym kultem i czczone, jako patronki Polski:
Błogosławioną Bronisławę zaczęto czcić, jako patronkę Królestwa Polskiego od czasu panującej cholery w Krakowie w 1707 roku. Ocalenie od zarazy przypisywano orędownictwu Bronisławy[9].
Św. Jozafat Kuncewicz Biskup i Męczennik po śmierci (1623) czczony był w I Rzeczypospolitej, głównie w Galicji, w diecezjach unickich. Podczas powstania styczniowego (1863) ogłoszono św. Jozafata jego patronem i modlono się do niego jako do jednego z głównych patronów Polski[10].
Tytuł głównych patronów otrzymali:
Tytuł drugorzędnych patronów Polski otrzymali:
|
|||||||||||||