Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyKawaler Złotej Ostrogi – tytuł honorowy nadawany w początkowo w XV-XVII w. w Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego, później także w innych krajach, m.in. w Polsce, zwykle z okazji koronacji monarchy. Stanowił niższy stopień szlachectwa osobistego, uprawniający posiadacza m.in. do posiadania herbu, noszenia miecza i ostróg i udziału w turniejach rycerskich.
Do nadawania tego tytułu byli uprawnieni w Świętym Cesarstwie także cesarscy urzędnicy, zwani nadwornymi palatynami (niem. Hofpfalzgraf}.
Cesarz Maksymilian w 1518 r. nadał głowom rodzin z rodu Jastrzębców (Bielawskim, Dzierzkowskim, Myszkowskim, Międzylewskim, Niemierowiczom i Szczytom) tytuł dziedzicznego palatyna (łac. comes palatinus) z prawem kreowania nowej szlachty w randze kawalera złotej ostrogi [1].
Kawalerami Złotej Ostrogi nazywano również kawalerów Orderu Złotej Ostrogi (Złote rycerstwo, Złota Milicja, właściwie Zakon Złotej Ostrogi, łac. Ordo Militia Aurata) - orderu nadawany przez Stolicę Apostolską.
