| Kayseri | |
| Państwo | |
| Prowincja | Kayseri |
| Burmistrz | Mehmet Özhaseki |
| Powierzchnia | 16,917 km² |
| Wysokość | 1330 m n.p.m. |
| Ludność (2008) • liczba ludności |
712 778 |
| Nr kierunkowy | 0352 |
| Tablice rejestracyjne | 38 |
| Na mapach: | |
| Strona internetowa miasta | |
Kayseri (dawniej gr. Καισάρεια - Kaisareia - Cezarea Kapadocka) - miasto w środkowej Turcji, w prowincji o tej samej nazwie, u północnego podnóża wulkanu Erciyes, położone na wysokości 1043 metrów. Około 700 tys. mieszkańców. W starożytności metropolia chrześcijańska, siedziba biskupia Bazylego Wielkiego (329-379 r.).
Spis treści |
Lokalną nazwą była najpierw Mazaka, od Mosocha (fr.), legendarnego bohatera Kapadocji. Miasto było także nazywane Eusebeia - od króla Ariaratesa Euzebiusza. Nazwę Cezarea, na cześć cesarza Tyberiusza, nadano mu w 17 r. po Chr., kiedy to Kapadocja stała się rzymską prowincją[1].
W od 14 czerwca 370 r. biskupem tego miasta był Bazyli Wielki (329-379) – pisarz wczesnochrześcijański należący do grona ojców Kościoła, święty prawosławny i katolicki, biskup i doktor Kościoła, uważany za ojca wschodniego monastycyzmu.
Za jego czasów Cezarea była potężnym i zamożnym miastem[2]. Jej biskup był metropolitą Kapadocji i egzarchą, czyli namiestnikiem patriarchy, w regionie Pontu. Metropolia obejmowała ponad połowę Azji Mniejszej, w jej skład wchodziło jedenaście prowincji kościelnych. Na Soborach, stolica w Cezarei była równa w randze Efezowi - zaraz po siedzibach patriarszych. Biskup-metropolita Cezarei był przełożonym pięćdziesięciu biskupów wiejskich (tzw. chorepiscopi)[3].
W okolicy Cezarei, np. w Derinkuyu, Kaymakli, Mazi, Ozkonak, Tatlarin istnieją ogromne podziemne miasta, które służyły chrześcijanom za schronienie najpierw w czasach prześladowań rzymskich, a potem muzułmańskich. Miasto w Derinkuyu ma głębokość 85 m. Mieści w sobie wszystkie pomieszczenia, które zazwyczaj znajdowały się w podziemnych miastach: stajnie, piwiniczki, składziki, refektarze, kościoły, winiarnie etc.[4] W mieście, które znajduje się pod miejscowością Kaymakli, odkryto cztery poziomy, wśród podziemnych pomieszczeń jest także jednonawowy kościół z dwoma absydami[5]. W Tatlarin ogromna ilość pomieszczań magazynowych oraz duża ilość kościołów wskazuje, że był to raczej kompleks podziemnych monasterów, niż miejsce osadnictwa[6].
Do 1973 r. Cezarea była łacińską tytularną siedzibą biskupią. Ostatnim biskupem tytularnym był Arcybiskup Pietro Palazzini, który następnie został kardynałem-diakonem[7].
Do 2005 r. była też tytularną siedzibą katolickiego biskupa Ormian, ostatnim, który miał Cezareę jako tytularną siedzibę był Manuel Batakian, został on następnie biskupem eparchii NMP z Nareg (ang.) w Nowym Jorku[8].